Visal için kemal ehli zatların dudaklarından dökülen ledünni hakikat badelerine muhtacız ; ancak o feyiz dolu çeşmelerin bardaklarındaki âbıhayattır ki bize eşyanın hakikatini,kendi hakikatimizi gösterecek.Onu gördüğümüzde sevgilinin visali kaygısından geçecek O'nu içimizde bulacağız.
.
.
.
Çeşmelerden bardağın doldurmadan kor isen
Bin yıl anda durursa kendi dolası değil.
(Bizim Yûnus)