“içindeki yaranın kabukları kalınlaştı. belki de sadece kabuk kaldı, yara bitti.”
kitapta dava için bir araya gelen daha sonra koşmuş insanları anlatan 13 hikaye var. bu hikayeler birbirinden farklı başlasa da hepsi birbiriyle bağlantılı ve aynı olayı aynı davayı aynı kopuşu anlatıyor. yazar sıkça yeni neslin davanın peşinden koşmadığını insanların yozlaştığını vurguluyor. mustafa kutlu’dan daha önce uzun hikayeyi okuyup bayılmıştım ve yeniden bir kutlu eseri okumak istiyordum. elime bu kitap geçince vakit kaybetmeden bir çırpıda okudum. uzun hikayeden sonra beklentim çok çok yüksekti fakat bu kitap beklentimi hiç karşılamadı ve beni hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim. işlenen konu beni asla içine almadı. kitabın yazık şekli ve dili güzel olsa da olayların veriliş şekli bana oldukça karmaşık geldi. üzülerek beğenmedim diyorum. tabi ki okumalar kişiye özeldir ben beğenmemiş olsam da eminim aynı düşünce tarzında olup beğenecek birçok kişi vardır. gene de bir şans verilebilir diye düşünüyorum.