Bessie şarkıyı bitirince, “Hadi, hadi Jane, ağlamasana!” dedi. Ateşe, “Yanmasana!” demekle birdi bu.
kitapla beraber büyüyen karakterleri okumayı çok severim jane'de bizimle 10 yaşında öksüz bir çocuk olarak tanışıyor. annesi babası öldükten sonra dayısı jane'e sahip çıkıyor. dayısı ölüm döşeğindeyken eşine jane'e sahip çıkması için söz verdiriyor fakat jane, yengesiyle bir türlü anlaşamıyor. küçük yaşta yatılı okula gönderiliyor ve tatillerde dahi evine dönmeden bu okulda büyüyor. jane 8 sene öğrenci 2 sene de öğretmenlik yaptığı bu okuldan hayatı tanımak amacıyla ayrılıyor. zengin bir aile olan rochesterların evinde mürebbiyelik yapmaya başlıyor ve hayatının aşkıyla tanışıyor.
jane için ilk feminist karakter demek sanırım yanlış olmaz. 19. yüzyıl ingiltere'sinde kadın haklarını ve özgürlüklerini dile getiren ilk karakter. dönemine göre değerlendirilince çığır açtığını söyleyebiliriz. jane yaşıtları gibi evde oturup çeyiz hazırlamak ve zengin biriyle evlenmeyi beklemek yerine okuyan, birkaç dil bilen, harika resimler yapan, kendi parasını kendi kazanan ayakları yere sağlam basan bir karakter.
jane karakterini çok sevdim, özellikle de yıllar sonra yengesi onu ölüm döşeğinde yanına çağırdığında ona hiçbir kin ve nefret beslememesine hayran kaldım. karakteri bu kadar sevmeme rağmen kendinden 20 yaş büyük biriyle aşk yaşamasına hiç ama hiç ısınamadım ve bu olay beni romandan biraz soğuttu. lütfen böyle bir aşkı okumayayım diyerek romanı elime günlerce almadığım oldu.
gene de herkesin bu kitabı okuyup jane karakteriyle tanışmasını isterim.