zeynep
@senduranz
36 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
daha önce böylesini hissetmediğim şeylerle karşılaşınca aklıma attila ilhan’ın ‘emperyal oteli’ geliyor. emperyal oteli’nin ilk dizesi. “ben hiç böylesini görmemiştim.”
mektup türünü daha önceden de okumuştum ama sabahattin ali’nin sözcüklerinin tılsımından belki ben hiç böylesini görmemiştim. o kadar güzel ki mektuplar, bir yazardan öte bir insanın sevgisini hissediyor insan, her cümlenin altını çizmek istiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
sait faik’in hikaye üstadı olmasının sebeplerinden biri de kuvvetle muhtemel yoldan geçerken sağda solda gördüğünüz, belki kalabalık bir caddede çarparak geçtiğiniz, yaşamın her köşesinden geçen sıradan ve güzel insanları görüp onların yaşamlarını anlam ve değer vererek düşünmek istemesidir. bu yüzden sait faik, kitabına verdiği ismin aksine ‘lüzumlu adam’dır. onu okumak kalabalık bir caddede yürüyorken insanların yüzüne bakıp da ‘anlamak’ gibidir bence.
Puan vermedi
türkiye iş bankası kültür yayınları’nın sait faik abasıyanık serisinin birinci kitabı. o harika tümceler bu kitabın içindeki ‘haritada bir nokta’ öyküsünden alıntı olarak arka kapağında:
“...koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. oturdum.
ada’nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. kalemi yonttum. yonttuktan sonra tuttum öptüm. yazmasam deli olacaktım.”
Puan vermedi
george ve lennie iki arkadaş. lennie, george’un aksine kısmen zihinsel yetersizlik yaşayan iriyarı bir adam. beraber bir çiftlik sahibi olmayı ve orada yaşamayı istiyorlar. george arada bir lennie’den vazgeçmeyi aklından geçirse bile her seferinde onun üzerine daha çok titremesi aradaki bağı sağlamlaştırıyor. yazar, kitabın adına r. burns'ün “to a mouse” şiirini okuduktan sonra karar vermiş. şiirde anlatıcı, tarlasını çapalarken bir farenin yuvasını bozduğu için duyduğu üzüntüyü anlatıyor. belki lennie de fareler ile bir tür macera yaşayacaktır bu anlatıda...
hayat can sıkıcı bir tuzaktır. işte tıpkı bir hapishanede ortak bir felaketle birbirine bağlı olan insanlar bir arada olduklarında kendilerini nasıl daha rahat hissederlerse, hayatta da analiz etmeye ve sentezlemeye yatkın olan insanlar bir araya geldiklerinde, onurlu ve özgür düşüncelerini birbirlerine aktararak vakit geçirdiklerinde bu tuzağın farkına varmazlar. bu bakımdan akıl yeri doldurulamaz bir zevk kaynağıdır.
