Hiçbir duygu gerçeklik barındırmaz (burada bahsedilen duygu, olumsuz duygudan bahsedilmektedir.), tüm hissettiklerimiz sadece bir yanılsamadan ibarettir.
Bireyin bir problem karşısında "iç dünyasında yaşadığı baskının şiddeti" ve dayanılmazlığı ile "tepkisel" davranması... yaşadığı "huzursuzluk" sonucu içe kapanıp, küsüp sürat asması... veya dışa dönüp, bağırıp çağırması o kişinin onarıma olan ihtiyacının göstergesidir...
Osmanlı dönemi zamanında geçen bir hikayesi var. Hiç bitmesin istediğimden 1 günde bitebilecekken 11 günde okudum. Okumadığın zamanlarda da karakterleri düşündüren harika bir kitaptı. Uzun süredir kişisel gelişim kitapları okuduğumdan, bu kitap bana çok iyi geldi. İçinde hikayeler; zorlukların aslında bizim düşümüzden kaynaklandığını söylemekte. Onca kişisel gelişim kitaplarının anlatmak istediğini bu az sayfalı kirap anlatmış. Herkesin okumasını diliyorum. Diğer kitaplarını da okumayı planlıyorum.
"Sizler, hepiniz içinde yaşadığınız dünya,Konstantiniye, her şey sadece ve sadece benim düşüncemde varsınız"dedi Rendekâr yanılıyor: Düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için asıl sizler varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız dünya".