Her şeyden önce kişi kim olduğunu görmekten korkmamalı.
Kişinin kendi potansiyeline inanarak kendisinden korkmadan, kendini gerçekleştirme yolunda yaşaması... Ağaç kendi olmaktan korksa, kendi olmaktan utansa, tüm potansiyelini gerçekleştirerek ulu bir ağaç olamaz. Cılız bir fidan olarak kalır.
Hiçbir duygu gerçeklik barındırmaz (burada bahsedilen duygu, olumsuz duygudan bahsedilmektedir.), tüm hissettiklerimiz sadece bir yanılsamadan ibarettir.
Bireyin bir problem karşısında "iç dünyasında yaşadığı baskının şiddeti" ve dayanılmazlığı ile "tepkisel" davranması... yaşadığı "huzursuzluk" sonucu içe kapanıp, küsüp sürat asması... veya dışa dönüp, bağırıp çağırması o kişinin onarıma olan ihtiyacının göstergesidir...
"Sizler, hepiniz içinde yaşadığınız dünya,Konstantiniye, her şey sadece ve sadece benim düşüncemde varsınız"dedi Rendekâr yanılıyor: Düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için asıl sizler varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız dünya".