Romalılar, Yunanlılardan daha da çok, maviyi koyu, Doğulu ya da barbar bir renk olarak görür; onu cimrilikle kullanırlar. Onlara göre, ışığın rengi hiçbir şekilde mavi değil, beyazla ya da altın sarısıyla birleştirilmiş kırmızıdır.
Mavi, Yakındoğu ile Ortadoğu'nun diğer halkları için olduğu gibi Mısırlılar için de kötü güçleri uzaklaştıran yararlı bir renktir. Ölüyü öbür dünyada korumak amacıyla cenaze törenleriyle ve ölümle ilişkilendirilmiştir. Yeşil de çoğu zaman benzer bir rol oynamış ve iki renk özdeşleştirilmiştir.
Geçmişin bize aktardığı renkleri ilk halleriyle değil, zamanın onları oluşturduğu şekilde görürüz; ayrıca onları, çoğu zaman bizden önceki toplumlarınkiyle hiç ilgisi olmayan ışık şartlarında görürüz.