Şener Y.
@seneryz
48 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okumayın, okutmayın. Bu kadar gereksiz uzun ve hiçbir şeyin doğru dürüst bir yere bağlanmadığı bir kitap. Bence sadece piyasa olsun, başlığıyla ilgi çeksin diye yazılmış bir roman. Herhalde sonunda çok acayip şeyler olacak diye inatla sonuna kadar okudum ama şaşırmadım. Muarakami’nin daha önce iki kitabını okumuştum: “Koşmasaydım Yazamazdım” gayet başarılıydı. “Dans Dans Dans”ı beğenmiştim ama orada geçen gizemli durumların hiçbir yere varmaması bende soru işareti oluşturmuştu. 1Q84 kitabını uzun bir süredir okumak istemiştim ve büyük bir hevesle başladım. Beklentilerim de çok yüksekti. Ancak daha kitabın başlarından beri anlatımda bir zayıflık vardı. Çok fazla tekrar, gereksiz uzatmalar ve en önemlisi, çok fazla gereksiz açıklama. Bir örnek vermem gerekirse:
“Yaşlı kadın hep alçak sesle konuşurdu. Hafif bir rüzgarın alıp götüreceği kadar alçak bir sesle. O yüzden karşısındakinin sürekli kulak kabartması gerekirdi. Arada sırada Aomame’nin içinden elini uzatıp ses düğmesini çevirmek gelirdi. Elbette hiçbir yerde ses düğmesi yoktu. O yüzden kulak kabartıp tüm dikkatiyle dinlemesi gerekiyordu.”
Kitabın tamamı bu şekilde. Daha güzel ve yerinde bir anlatımla 120 sayfalık bir öykü kitabı şeklinde yazılabilirdi sanki.
Hikayede, 1984’deki “Büyük Birader”den esinlenilerek “Little People” diye gerçekten küçük olan adamlar yaratılmış, gizem oluşturulmuş, ama konu hiçbir yere bağlanmıyor. Bağlanması gerekmiyor diye düşünülebilir belki, ama “Dans Dans Dans” kitabında da bağlanmamıştı. Murakami’nin tarzı bu sanırım. Kitap içinde böyle bir gizem yaratıp okuyucuyu çekip sonra da öylesine kitabı bitirebiliyor. Bana bu yaptığı saygısızca, biraz da aldatmaca gibi geliyor. Bu şekilde zaten herkes kolayca ilginç konular, farklı gizemler oluşturamaz mıydı şimdiye kadar, zor olan zaten
Reklam
Çocuğun Gözünden Soykırım
Puan vermedi
9 yaşında bir çocuğun gözünden Hitler Almanya'sında Yahudi soykırımına ilişkin çok küçük bir kesit. Soykırımın dibinde yaşamalarına, babasının komutan olarak kampın başında olmasına ve çocuğun tüm olaylardan uzak tutulmasına rağmen, kendi çapında olayları anlamlandırmaya çalışması güzel bir dille anlatılmış. Gizlice kurduğu arkadaşlık üzerine hayatı, kavramları sorguladığı ve olan biteni anlamaya çalıştığı, bize de anlamsız ötekileştirmeleri ve soykırımı sorgulatan başarılı bir kitap.
"Düşünmek ısrar etmektir" Üzerine..
Hayatı anlamak istiyorsanız, mutlaka okumanız gereken bir şaheser. Her cümlesi özenle yazılmış, her cümlesiyle biraz daha aydınlandığınız, kalın bir kitap olmasına rağmen hiçbir cümlesi gereksiz olmayan, merakla, akıcı bir şekilde okunan, ama her cümlesi üzerinde düşünmek isteyeceğiniz, derinliği olan bir kitap.
Elias Cannetti'yi oldum olası sevmişimdir. Her bir kitabı kendi içinde muhteşem, sizi içine alan ve keyifle okunan eserler. Bu kitaba da 30 yılını vermiş. İktidarın ne demek olduğu, gücün ne olduğu, bizlerin, bir arada nasıl yaşadığımız, emir ve soru sormak gibi hepimizin günlük hayatın içinde var olan kavramların aslında nerelerden geldiği ve bize nasıl etki ettiğini anlayacağınız, kitabı okuduktan sonra artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı, hayata bakışınızı değiştirecek bir kitap. Türkçe çevirisi de çok başarılı.
Tutunamayanları Okumak Üzerine..Edebiyat
Bence bu kitap bir sonuç değil, bir süreç. Kitapta bir hikaye, bir olay örgüsü, olaylarla ilgili bağlantı, bir kurgu arayarak, olayları anlamaya çalışarak okudum. Ancak bir türlü, okuduğum hiçbir şey hiçbir şeye bağlanmıyor, her şey yarım, pek çok şey havada kalıyordu. Ama kitabın artık sonuna gelmeye başladığımda, hiçbir şeye doğru gitmeyeceğini, bir sonuca bağlanmayacağını anladım. Boş yere şişirilmiş bir kitap mı? Bir süre onu düşündüm. Ancak aradan bir kaç hafta geçtikten sonra kitabın etkisi bende hala devam ediyordu. Öyle ki, kitabı, ruhum ve beynim sindirmeye başlayınca, kitaba başlarkenki beklentilerimden kurtulduğumu ve kitabı gerçekten anlayama başladığımı fark ettim.
Bence bu kitabı okuyacaksanız, hiçbir beklentiniz olmasın. Kahramanların hayatlarından ve düşüncelerinden kesitler, parça parça, ve iç içe geçmiş şekilde, o kadar güzel bir şekilde aktarılıyor ki, aslında, şimdi dönüp baktığımda, kitabı, yeni baştan, ama bu sefer hiçbir şey beklemeden, ama her kelimenin, her cümlenin tadını çıkara çıkara okumak istiyorum. Kitaptan epey alıntı paylaştım, ama bence, kitabın her bir cümlesi alıntı olabilecek nitelikte, kitabın tamamı alıntı olabilir. Bu sebeple, alıntılamadıklarıma haksızlık ettiğim duygusu da oluştu bende.
Belki, beklediğiniz türden bir inceleme olmadı, belki ben kitabı hiç anlayamadım. Belki bu incelemeyi hiç yazmamalıydın, zaten yazdığım ilk inceleme, ama, kitap, beni buna itti. Benim gibiler için, duygularımı paylaşmak istedim, keyifli okumalar:)