Gustav Mahler’in 4. Senfonisi (Sol Majör), bestecinin devasa, fırtınalı ve trajik diğer senfonilerinin yanında ilk bakışta adeta bir "vaha" gibidir.
1899-1901 yılları arasında tamamlanan bu eser, Mahler’in en kısa, en sade ve en neşeli senfonisi olarak kabul edilir.
Ancak Mahler söz konusu olduğunda hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Bu senfoni, çocuksu bir masumsiyetin arkasına gizlenmiş derin bir ironi, ölüm teması ve metafizik bir arayış barındırır.
Gustav Mahler, bu eseriyle bizleri büyüklere göre tasarlanmış karmaşık bir dünyadan alıp, çocukluğun o her şeyi olduğu gibi kabul eden, hem neşeli hem de bilinmezliklerle dolu saf dünyasına götürür.