Senin anlıyacağın, oğul, iyi insanlar, iyi atlara bindileeeeer, gittiler!
Beden bir senfoni orkestrasına benzetilebilir.Alıntı
Siz orkestra şefisiniz.Her enstrüman bütün orkestra ile senkronize olmalıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatı bir insan kadar macera dolu (Godolfin Arabyan), efsanevî çizgilerini bir de hayrete şayan bir tabloyla bitiriyor: Hayatta tek arkadaşı bir kedidir. Ondan hiç ayrılmayan bir kedi... Bu kedi daima ahırda, ya aygırın iki ön ayağının arasında, yahut sırtında... Mütesna at ölünce bu kedi üstünü başını paralarcasına ağlıyor, yemekten ve sudan kesiliyor ve iniltili bir devreden sonra çok geçmeden o da dostunun arkasından ölüyor.
Hayatın nesine geç kalır ki insan yaşayamadıkları dışında...¿
"Çok kibarsın," dedi Mahler. "Senin günün birinde yükseleceğine inanıyorum."
"Bunu istediğimden emin değilim. Yükselenler hayata geç kalıyor sonra."
"Nereden buldun bu sözleri?"
"Bilmem," dedi çocuk omuz silkerek. "Sanırım kendim uydurdum."
En azından öfkesi ve gücü yettiği sürece. Yetmediği yerde çaresizlikte takılıp kalıyordu. Ama böyle bir durumda bile işin yürümesi şarttı. Başarı, yolda kısa bir duraklamadan, bir soluklanmadan ibaretti yalnızca.
Kafamın içinde benden başka kimsenin duymadığı bir senfoni çalıyordu.
