Sessizce geçiyor zaman, kimseye sormadan doğuyor güneş, batıyor her akşam…
Bir yerlerde zamanı eliyle tutmak isteyen bir kız çocuğu ve çaresiz göz yaşları.
Onu anlamayan kalabalıklar içinde yapayalnız, sessiz çığlıkları.
Mahçup ve titrek elleri, korkmuş bakışları ve solmuş hayalleri.
Ve zamanı tutamayan güçsüz kolları, yorgun adımları.
Zaman daha da hızlandı sanki.
O an büyüdü çocuk… Artık küçük korkuları ama büyük savaşı.
…