Azize uyanıp ağlamaya başlayınca, Raşit de gelip susturması için Leyla'ya bağırınca, iki kadın bakıştılar. Zırhsız, anlayan, anlamlı bir bakışma. Meryem'le arasındaki bu anlık, sessiz iletişim, Leyla'ya artık düşman olmadıklarını anlattı.
Bütün bu öldürmelerin,yağmaların,bunca çirkinliğin ortasında,bir ağacın altında oturup Tarık'la öpüşmek öyle zararsız,öyle naifti ki. Küçücük bir şey. Kolayca bağışlanabilecek bir zaaf ânı.