Korkutuyorum insanları.
Kaçırıyorum kendimden.
Aslalarım,imkansızlarım,mümkün değillerim çok sayıda bu aralar.
Sesinin içindeki bensiz,sevgisiz kelimelerini bile dinlerken saatlerce ağlayabilirim bilirsin.
Reklam
Hep güçlü olmam gerekti, ama ben, güçsüz olmayı isterdim.
Sayfa 52
Biri gelip de bize aşktan yana sızlanırsa ona ne yanıt verelim? Biz kendimiz aşk yüzünden uçurumu boylamışsak ne yapabiliriz ki?
Sevgilinin kaçışına sabredip sessizce katlansak da ızdırap bizi hemen ölümün iki parmağına takacaktır. Ey ızdırap, bizim için artık sadece pişmanlıklar, matem ve yanaklara sel gibi boşalan gözyaşları kalıyor. Ve sen, görünmeyen sevgili...
Gözlerimin ufkundan uzaklaştın ve seni yüreğime bağlayan tüm bağları kopardın. Söyle, hiç değilse geçmişteki aşkımızdan hiçbir iz kaldı mı sende?
Azgın bir acı var içimde çünkü;
bu acıyı insanca anlatmaya kalkmak
boynuna ip geçirilmiş bir insanın
celladın ustalığına şükretmesinden farksız olur.
Sayfa 106
Reklam