Serap
@serapyldz5
Sevgi ihtiyacı açlıktan bile daha öncelikli olabilir miydi?
Bulaştıracak fazla sevgisi olanlar karşılarındakinin korkaklığını umursamazlardı! Sokakta yaşayan hayvanların sevgisi hep fazlaydı.
Hayatta en çok vakit geçirdiğin beş kişinin karışımına dönüşürsün demişti yazarın biri. (Jim Rohn)
İnsanın kendi ile savaşı ne kadar uzun sürerse yenilgisi de o kadar büyük oluyordu. Evet, belki o yenilgiden karakter doğuyordu ama peki ya anlayıştan... İnsanın kendisini anlamak için verdiği çabadan ne doğuyordu? İşte karakterin mucizeleri ancak kendini bilince çıkıyordu ortaya.
İhtiyaçlarını hiç kimseye göstermeyecek kadar güçlü olmak zorunda olduğunu biliyordu. Çünkü ihtiyaçlarımız bizi yargılayan gözler karşısında zayıflığa dönüşüyor ve insan ilk oradan yaralanıyordu.