serdar şahin
@serdarsahin
Yüksek Lisans
istanbul
181 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tek cümle ile özetliyorum. Diline, hikaye anlatışına, hayran kaldım. Yaşar Kemal adeta hikayelerin içindeki bir karakter gibi anlatılanları yaşamanızı sağlıyor. Kültürel bir miras Yaşar Kemal kitapları.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bebektir, çocuktur anlamaz deyip geçmeyin. Bu kitaptan anladığım şu: bebekleri daha anne karnından itibaren sevgiyle, şefkatle sarmamız gerekiyor. Bebeklerin o sevgi ve şefkat, dokunma eksikliği ile nörolojik olarak nasıl bazı sinirlerin gelişmediği, çocukta psikolojik ve ruhsal sıkıntılara yol açtığını oldukça güzel bir şekilde gerçek vakalar üzerinden örneklendirerek anlatıyor kitap. Etrafımızda kötülük yapan, birilerini öldüren, öfkesini kontrol edemeyen ya da başkasına duyarsız olan, merhametsiz kişilerin aslında geçmişte maruz kaldıkları bazı durumlardan bu hale geldiklerini hepimiz çok duyduk. İşte bu kitap bunu adeta kanıtlayan örneklerle dolu.
Bu kitabı çocuk sahibi olanlara, çocuk sahibi olmaya aday çiftlere, yeni evlenecek olanlara, gençlere, herkese çok tavsiye ediyorum. Sevginin, şefkatin ne kadar önemli olduğunu, özellikle çocukların bu ihtiyaçlarını çok iyi tatmin etmemiz gerektiğini göreceksiniz. İnsan bazen düşünmeden edemiyor: Her ebeveyn ve çocukları büyüten diğer akrabaları sevgi ve şefkat konusunda çocukları doyursalardı, onlara iyi örnek olsalardı, gerçekten bu kadar kötülük olur muydu dünyada?
Başından sonuna altını çize çize okuduğum harika bir kitap. Bekir Ağırdır'ı Youtube'da çok seyrettim. Gerçekten bilgiyle konuşan, güzel tespitleri olan ve toplumun her kesimini anlamaya çalışan birisi. Kitabı hakkında çeşitli Youtube kanallarında söyleşi yaptığında, kitaptan haberim oldu ve gecikmeden siparişi verdim. Kitabı bir aya yaygın bir şekilde okuyabildim. Çünkü okuyup beğendiğim yerlerin altını çizerek tekrar okuduğum için kitabı neredeyse iki defa okumuş olduğumu söyleyebilirim.
Ülkemizdeki kutuplaşmayı, nedenlerini, kimseye hakaret etmeden güzelce anlatıyor Ağırdır. Neden ülke olarak geride olduğumuzu ve bunun nasıl aşılabileceğine dair de gerçekçi tespit ve önerilerde bulunuyor. Açıkçası kitabı okudukça ülkemizin makul bir demokrasiye ve gelişmişliğe sahip olması için kat etmemiz gereken onlarca yılın olduğunu anlayarak biraz umutsuzluğa kapılmadım da değil. Gerçi okuyan, akleden, günümüzü anlamaya çalışan bir çoğumuzun da benzer tespit ve önerileri yapabileceğini düşünüyorum. Ama burada kıymetli olan Ağırdır'ın bunları derlemesi toplaması ve bunları gerçekten onlarca yıldır yapmış oldukları anketlere, verilere ve gözlemlere dayandırması.
Kitabın ana noktalarından biri de bence önce insan demesi. Ülkemizdeki temel açmazlardan birisi de zaten devletin kutsallaştırılması ve devlet uğruna bireylerin ikinci plana atılması. Bunu da sadece iktidar partisi ve ortağı yapmıyor. Maalesef muhalefet de benzer bir beka sarmalına saplanmış durumda. Evet, devlet hepimiz için önemli ama adaletli, insana dayanan bir devlet anlayışı için devletin kutsallaştırılmaması gerekiyor. Her gelen iktidar kendi ideolojisi çerçevesinde bir insan yetiştirme derdinde. Bu ideolojik baskı sebebiyle mağdur olanlar şimdi Siyasal İslam ile aydın, münevver, dinine bağlı gençlik diye
Böyle belirli bir yerleşim yerinin ya da topluluğun gündelik hayatlarını oradaki insanların duygularını, düşüncelerini, gündelik yaşam ritüellerini, birbirlerine bakışlarını anlatan kitapları seviyorum. Evet, kitabın siyahi bir kişinin ölüm cezası almasını gerektirecek bir suçla suçlanması, onu savunmaya çalışan beyaz bir avukat ve bütün bunların 1930lı yıllarda hem Ekonomik Buhran'ın hem de ırkçılığın olduğu bir dönemde olması gibi bir hikayesi var. Ama bütün bu basit olay örgüsünün yanında beni asıl çeken 1930lardaki ABD'nin kırsal kesimlerinde ya da küçük şehirlerindeki toplumun halini, bağnazlığını, yaşadıkları akıl tutulmasını çok iyi resmetmesi. İşte kitapların güzelliği de burada. Gerçekten, tarih kitapları okuyarak öğrenemeyeceğimiz bir çok hadiseyi, yaşantıyı, kültürü romanlar sayesinde adeta o zamandaymış gibi yaşadığımızı düşünüyorum. Bülbülü Öldürmek kitabı da bunu fazlasıyla yapıyor.
Yaşarım Kemalim benim. Seni ne çok sevdiğimi biliyorsun. Malum en çok kitabını okuduğum yazar sensin. Belki bir çok okurun kolayca içine giremeyeceği ya da sıkılacağı betimlemelerinin aşığıyım ben. Her bir kitabın ayrı bir kültür ayrı bir folklör hazinesi. Ama şunu söyleyim bu kitabın birazcık diğerlerine göre sönük kaldı bende. Ama bu şu demek değil, bu kitap kötü. Yok, ne haddime. Aksine yine güzel bir kitap. İnsanlığın geldiği noktayı anlatman, İstanbul'un betonlaşmayla birlikte özünü de insanlığını da kaybettiğini anlatman, bize yine bilmediğimiz, toplumun bir kesiminin hayatlarını sunman yine takdire şayan. Dağın Öteki Yüzü gibi efsane bir üçlemenle, İnce Mehmed gibi kült bir eserinle kıyasladığım için bazen beklenti kaynaklı hafif bir memnuniyetsizlik oluyor bende.
