Reklam
Bu şey, bu hantal dünya,
Ne yaptıysam da karşısında, Bulamadım onu dize getirmenin yolunu, Dalga, kasırga, deprem ve yangınlar- Yine sakindi sonunda deniz ve topraklar!
Ve o lanet şeyi, hayvan ve insan dölünü,
Hiçbir şey etkilemedi:
Ne çok gömdüm onlardan!
Yine de dolaşımına devam eder yeni, taze kan,
Böyle sürer gider, çıldırmak işten bile değil!
“Kilitli değildir ruhlar dünyası;
Zihnin kapalı, yüreğinse ölü!
Kalk, yıka, öğrenci, üşenmeden
Dünyevi bedenini şafağın kızıllığında”
“İki insan tesadüfen birbirine yaklaşır, hisseder, orda kalır, Ve geçtikçe zaman birbirinin içine kenetlenir; Mutluluk alır başını büyür, sonra sorgulanır, Önce sevinç vardı, ardından acı gelir, Ve farkına varmadan, oluvermiş sana bir roman.”
Reklam