Sesim çıkmadı, irkilmedim bile. Ruhsal acının yanında fiziksel acının esamesi okunmazdı. Kolunuz kırılır canınız acırdı belki ama kalbiniz yerinden söküldüğünde artık hissedemezdiniz.
Acı, hiçbir şey hissetmemekten bin kat daha iyiydi.
Acı yaşadığımızı hissettirirdi, hissedemediğimizde ise ruhunuzun ölümü gerçekleşirdi.
Hiç sevilmemiş insanlar anlar,
Göğsündeki boşluğu tanırlar, zihnindeki karmaşayı duyarlar.
Sevilmek bir lütuf, iyi insanlarin sana bahşettiği, Hayatimdaki herkes kötü müydü?
Yoksa ben yalniz mi bırakılmıştım?
Siyah kedi söyle derdini,
Kimse seni gerçekten sevmedi mi?