Seri yazar
@seriyazar
kendime notlar
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Pişmanlık ve Suçluluk
Pişmanlık, kendinize veya başka bir kişiye, ahlaki değerlerinize uymayan bir şekilde gereksiz yere zedeleyici davrandığınızın farkındalığıdır...Pişmanlık, suçluluktan farklıdır; çünkü, sizin doğuştan kötü, şeytan veya ahlaksız olduğunuzu ima eden bir yanı bulunmaz. Pişmanlık ve vicdan azabı davranışa yönelikken, suçluluk kendiliği, yani özü hedef alır.
Bilişini kontrol eden duygularını kontrol eder.
kitabın 1980'de yazılması, bilişsel terapiye dair öğretileri -örneğin düşüncenin duyguyu ve hareketi etkilemesi- pratik hayatta çok yararlı olması bir yana; bence kitap gereksiz derecede uzun. bilişsel çarpıtmaları -ki birçoğumuz az çok bunların farkındadır- anlayınca ve bunları nasıl mantık süzgecinden geçireceğinizi anlayınca kitap aslında bitiyor. ama yazar 300 sayfa daha farklı örneklerle tekrar tekrar anlatmak istemiş.
kitabın özeti aslında iki bin yıl önce M. Aurelius tarafından söylenmiş şu sözler:
“Eğer bir dış etken sizi üzerse, duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil, sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.”
neyse genel olarak faydalı bir kitap. aşağıya da yazarın devamlı olarak döndüğü en çok yapılan 10 bilişsel hatayı bırakıyorum:
# ya hep ya hiç düşüncesi
her şeyi siyah ya da beyaz görürsünüz. eğer performansınız mükemmelin altındaysa,
kendinizi tamamen başarısız bulursunuz.
# aşırı genelleme
tek bir olumsuzluğu hiç bitmeyecek bir başarısızlık demekmiş gibi görürsünüz.
# zihinsel filtre
tek bir olumsuz ayrıntıyı bulur onunla uğraşıp durursunuz; gerçeğe bakışınız,
bir damla mürekkebin tüm şişedeki suyu bulandırması gibi kararır.
# olumluyu geçersiz kılmak
olumlu olayların şu ya da bu nedenlerden “sayılmaz” olmasında ısrar edersiniz.
böylece günlük hayatınızla ters düşen olumsuz bir düşünceye kapılırsınız.
# sonuçlara atlama
vardığınız sonucu destekleyecek kesin kanıtlar olmamasına rağmen olumsuz bir
değerlendirme yaparsınız.
# akıl okumak:
kendinizce birinin size ters davrandığınız düşünür, araştırmaya gerek bile duymazsınız.
Jung ve Yalnızlık
Yalnızlık, kimsenin yanında olmamasından değil, kendine önemli görünen şeyleri iletememekten ya da başkalarının kabul edilemez bulduğu bazı görüşlere sahip olmaktan kaynaklanır.
Jung'un bu sözü bana yalnızlığın da çeşitleri olduğunu düşündürttü. Örneğin bahsettiği yalnızlık, entelektüel/bilişsel bir yalnızlığa benziyorken, bir aktiviteye katılacak arkadaş bulamamanın yarattığı acı hissi, daha çok bildiğimiz sosyal yalnızlığa benziyor.
Reklam