Serkan B.
@serkanbayramm
Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır.
kitabı yarım bıraktım çünkü.
Kitabı yarım bıraktım çünkü bu kadar fazla cinsel şiddeti pek vicdanım kaldırmadı. kitabın popüler olduğu kadar kötü bir kitap olduğu kanaatine vardım. belki yanlış düşünüyorumdur ama benim düşüncem budur. ve kitabı beğenmedim.
Reklam
Sait Faik'in adliye muhabirliği yaptığı kısa dönem içerisinde duruşmalarda gördüğü olayları yazıya dökmesinden ibaret bir eser. Dönemin toplumsal yapısını anlamamız açısından önemli bir yeri olabilir.
Acaba okumalı mıyım diye soracak olursanız tavsiye etmiyorum. Okumadığınızda kaybedecek pek bir şeyiniz yok. Eğer dönemin toplumsal yapısına merakınız varsa okuyabilirsiniz. Teşekkürler.
Bir miktar spoiler içerir.
Aforizmalar kitabını incelemeden önce bilmeyenler için aforizmanın kelime anlamına bir bakalım. Aforizma; özlü söz demektir. 1983-1931 yılları arasında yaşamış olan ressam, şair ve filozof Halil Cibran'a ait bu kitabı uzun zamandır merak ediyordum. Eminim birçoklarımız da kitaptan çıkan o güzel alıntıları görünce okumak istediler bu kitabı.
Öncelikle kitabın bir çırpıda bitirilmemesi gerektiğini, üzerine uzun uzun düşünülmesi gereken cümleler olduğunu düşünmekteyim. Bazı sözler beni alıp başka diyarlara götürdü ve uzun uzun kafa yordum. Kitabı okurken birçok not tuttum. Genel anlamda kitabı çok beğendim. Ancak bazı konularda Halil Cibran ile ayrıştığım oldu. Özellikle fakirlik ve zenginlik üzerine bir söylemine değinmek istiyorum yazarın.
Kitapta ''En zengin ile fakir arasındaki fark; açlık çekilen bir gün, susuz geçirilen bir saatten ibarettir ancak.'' demektedir. Bu söz üzerine düşündüğüm zaman kendimce ''Zengin ile fakir arasındaki fark bu değildir. Zenginlik sana hayatın kapılarını açar, hayatın o leziz şarabından doya doya içmeni sağlar, zenginin yaşadığı hayattır (sağlık olduğu sürece). Fakirinki ise avunmak, kendini kendisine verildiği yada elde edebildiği kadarıyla avutmak. Hayalleri bile başkadır zengin ile fakirin. Biri aşk düşünür, biri aş! Biri yapacağı tatili düşünür, biri üşümemeyi ve barınma ihtiyacını düşünür. Neden zengin bir adamın ağzından çıkıyor bu cümle? Madem fakirlik güzeldir, siz neden varlık içindesiniz. Fakir bir birey gününün çoğunu çalışarak ve hesap yaparak geçirirken bir zengin hayal dünyasının, maddi ve manevi zevklerinin peşinden koşabilir. Nedir sizin bu fakirliği övüşünüz? Fakir olmazsa da zengin olmazdı değil mi ? Madem bu kadar güzel fakirlik insin zenginler o fakirlerin
Kitabın büyük önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün bir önerisi oluşu bu kitabı okumamdaki en büyük etken oldu. Finlandiya'nın yükselişini anlatan bu kitapta askerden bilim adamına, öğretmenden işçiye, memurdan sporcuya kadar hemen hemen bütün meslek gruplarının yaptıkları ve aslında yapması gerekenler gayet anlaşılır bir şekilde anlatılmış. Kitap boyunca sürekli olarak eğitim alanında yapılması gerekenler ve halkın eğitilmesinin önemi üzerinde duruluyor. Bu ise eğitimin bir ülkenin gelişmesinde, halkın refaha kavuşmasında ne derece etkili olduğunu gözler önüne seriyor. Benim bu kitaptan çıkardığım sonuç ise; her insan önce kendine devrim yapmalıdır. Şahısların kendilerine yaptıkları devrimler birleştiğinde ülkenin gelişimini sağlayacak olan gerçek bir halk devrimi ortaya çıkar. Siyasi, askeri, kültür, sanat ve bilim alanlarında ancak bu şekilde ilerleme kaydedilebilir. Önce her birey kendini eğitmelidir.
Dikkat spoiler içerir !! KİTABI OKUMADIYSAN BAKMA !!
Merhabalar. Bu benim ilk incelemem olacak. Öncelikle kitaba başladığımda elimden bırakmam herhangi bir ihtiyaç için bile olsa çok zor oldu. Kitap amansız bir merak uyandırdı ve bu merak sayfayı her çevirdiğimde arttı. Kitap içerisinde verilen ufak detaylar bile bütüne inanılmaz etki ediyor. Bir insanın hissettiği korku, panik, heyecan, aşk vb. duyguları hissetmeyen, hayalleri olmayan, ruhu ölmüş bir karakter vardı karşımda. Mehmet'in hikayesi gayet acıydı evet. Ama asıl acı olan Mehmet'in ölmüş ruhunun tekrar hayat bulamamasıydı. Yıllar geçse de trajik olayların üzerinden izlerini her zaman taşıyoruz galiba. Kitabın bir satırında şu geçiyordu, ''Her insan bedeninin çürüyeceğini bilir ve bundan korkar. Ama çoğu insanın ruhu gövdesinden önce çürür; nedense bundan kimse korkmaz.''. Ruhumuzu çürüttüğümüzde bedenimizin hiçbir işlevi kalmıyor ve bunun farkında olan Mehmet'in kitabın sonunda çürük ruhu nedeniyle işlevsiz bedeninden ayrıldığını görüyoruz.
Kitap ilmek ilmek dokunmuştu resmen. Sonunda büyük bir şaşkınlık yarattı ve iyi ki dedim, iyi ki okumuşum...
