Yazardan okuduğum ilk kitap ama muhtemel son kitap olacak. Okurken öyle zorlandım ki. Metinden çok dipnot var desem çok mu abartmış olurum ki? Onları okuyacağım diye olaylardan öyle koptum ki. Okumasam bu sefer de aklım kalıyor veya metni net anlamıyorum. Eski kelimeler çok. Özellikle de eski argo kelime çok. On iki kabadayı hikâyesini okuyacağım derken ben böyle şamata, hır gür, sokak ağzı falan beklemiştim.
Dönem kitapları okumayı severim ama ne yazık ki bunu sevmedim. Yazarın anlatımı aşırı dağınık. Olaya kendinizi veremiyorsunuz bir türlü. Her şey kopuk kopuk gidiyor.
Kerem Kaş / Kayıp Cesetler
Şüphe ve merak duygusunun okuru esir aldığı olaylar zincirinde sonuca ulaşmak için elinizden bırakmadan okuyacağınız bir kitap KayıpCesetler
İki kimliği olduğu bilinen, fotoğrafına ve kim olduğuna ulaşılamayan ve kırmızı bültenle aranan Pera çetesinin meşhur patronu Akrep. Herkes onun peşindeydi. İsmi gazetelerden düşmüyor ama kimse tarafından da tanınmıyordu. Ta ki ordudan emekli Sermet beyin bir kahvehane masasında kendisi gibi emekli olan arkadaşı Rıfkı beye “Akrep benim yakın bir akrabam” diye fısıldayana kadar. İki emekli arkadaş, farklı duygular ve farklı beklentilerle Türkiye’nin yıllardır peşinde koştuğu Akrep’e bir tuzak kurarlar. Biri gönüllüydü bu işe diğeri ise sürüklendi bilinmezliğe. Düşünülmeyenlerse,“zamansız her ölümün ardında derin sorular bıraktığı” ve polisliği bırakmasına rağmen kişisel bir sebebten dolayı senelerdir Akrep’i arayan Tolga Ateş’in bu davayı soruşturmasıydı.
Zamansız ölümler, kaybolan cesetler, yönlendirmeler ve şaşırtmalar arasında suçluyu bulmaya çalışmak heyecanınızı artırırken, şüphelilerin sayısı arttıkça sayfaları çevirme hızınız da katlanıyor. Bir yerden sonra olayın nasıl sonuçlanacağını tahmin etsem de asıl nedenini anlamam finale kadar sürdü. Tolga Ateş ile tanışmak ilginç bir deneyimdi ama ben en çok Akrep’in gizemine kapıldım. Okurken sürekli onu çözmeye odaklandım ve sanırım bu yüzden yazarın ters köşesine de güzel yakalandım.
Hem hızlı ilerleyen hem de merak duygusunu sürekli canlı tutan kitapları seviyorsanız kaçırmayın derim. Yazarın kalemini ve sıra dışı karakterimiz Tolga Ateş’i severek okudum. Diğer maceralarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
Keyifli okumalar…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şiki Şiki Babaaa
__Kendini ölümsüz zanneden Baki Sermet'in gözünden; dünyaya kazık çakan,kibirlenen, yiyen, şişen, çok konuşan,hiç bilen, tenekeden ibaretlere esprili bir bakış açısı...
İroniden anlamayan, mizahta bile taraf algısı yapanların idrak edemeyeceği bir kısa roman. 'Şuurlu' okumalar efendim.
Not: Senaryo tadında... Başrolde Ahmet Kural ya da Özgürcan Çevik'li güzel bi film çıkar genişletilirse, Gani bey yapar :)))
(Mini eleştiri: Kitabın daha ilk sayfalarında cümlelerde tekrara düşen kelimelere rastladım, bir sonrakı basımda bana ulasın düzenlemeyi ben yapayım. )
İzmir Kitap Fuarında, minik oğlum adına imzalı ilk kitaptır. Değerlidir.
__
Kitap Başkomiser Tolga ve eşinin iki soyguncu tarafından saldırıya uğraması ile başlıyor. Maalesef bu saldırı sonucunda Tolga'nın eşi Gamze hayatını kaybeder. Yaşadığı bu acı olay sonrasında Tolga polisliği bırakır ve özel dedektiflik yapmaya başlar. Kitapta iki sene sonrasına gidiyoruz. Asker emeklisi, yakın arkadaş olan Rıfkı ve Sermet bir kahvede buluşurlar. Sermet Rıfkı'ya Kırmızı Bültenle aranan, kimsenin tanımadığı Akrep lakaplı mafya babasının kendisinin akrabası olduğunu, onunla randevu ayarlayıp onu yakalayabileklerini söyler. Issız bir yerde buluşurlar. İşinden evine dönen Kaan Yücel ikisinide kanlar içinde görür. O gün telefonu çalındığı için hiçbir yeri arayamaz. Yola çıkar bir araç durdurur olayı anlatır. Aracın sürücüsü ile olay mahaline gelir. Fakat cesetler kayıptır.
Peki cesetler neredeydi?
Olaya tesadüfen karışan eski polis Tolga Ateş hem bu ihtiyarları bulmak hem de geçmisinde çok acı biçimde sonlanan kendi travmasını çözmek zorundadır.
Polisiye tarzında, soluksuz okunan, sonunda ters köşe yapan bir kitap. Yazarın kalemine sağlık. Ben çok severek okudum. Sizlerede mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
“…anlaşılmamak da öyle bir işkence ki…”
Servet-i Fünûn romanının öncülerinden olan Mehmet Rauf’un, Eylül’ün ön çalışması olarak nitelendirilen romanıdır Ferdâ-yı Garam.
Basit bir olay örgüsü var aslında eserin; son derece melankolik, içine kapanık, psikolojik anlamda zayıf Macit ile Sermet amca çocuklarıdır. Sermet, okuduğu kitapların etkisinden çıkamadığı için çevresine uyum sağlamakta zorlanır. Babasının memuriyetinden dolayı ailesinden ayrı yaşamak zorunda kalan Macit’in de Sermet’ten aşağı kalır yanı yoktur. Birbirleriyle sürekli didişen bu iki kuzen kavgaların arasında birbirlerine aşık olduklarını farkeder. Sonrasında ise olanlar olur.
Buram buram melankoli kokan, okuyucuyu karamsarlığa iten bu eseri ben pek beğenemedim maalesef. Zaten dönem itibariyle boğucu, sıkıcı eserler kaleme almışlar burada yazarlar. Bu eserde de bunu fazlasıyla bulmak mümkün.
Kitap kısa olsa da ben okurken çok bunaldım, çok yoruldum, çok ikilemde kaldım. Döneme vâkıf olmak için okunabilir belki, ancak şimdiden söyleyeyim bunalıma girmeye hazır olun. Kitapla kalın.
"Birini sevdikleri halde bildiremeyenler ne zavallı şeylerdir."
Macit ve Sermet iki kuzen.Birlikte büyümüş olsalarda pek iyi anlaşamazlar.
Sermet,kitap okumayı çok seven kende halinde bir genç kız.
Macit ise ailesinden uzak kaldığı için bütün öfkesini kuzeninden çıkarıyor.
Bu kavgalar zamanla farklı duyguya dönüşüyor ve birbirlerinden etkilenmeye başlıyorlar.
"Evet,gel beraber ölelim.Bak görüyor musun,seni o kadar seviyorum ki bir gün hayalinde bile bulamadığın adam diye kabul edilmek için seninle ölmek istiyorum.Oh,seninle ölmek,seninle ölmek... Seninle ölmek... Bu ebedi,bu heybetli,bu dünya üstü yokluğun içine el ele girmek.
Hayat buna müsaade ediyorsa,bunca azabın ne ehemmiyeti kalır?"