Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
Eylül 2025
İlk Yayın Tarihi:
1949
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN:
9786254297854
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Uzun zamandır okuduğum en sıkıcı, en bitmeyen kitaptı. Kitap zamanın Onikiler namlı kabadayılarını onların ağzıyla anlatıyor. Kitapta birkaç olay dışında pek bir olay yok. Çok fazla eski kelimeler vardı, sürekli sayfanın altına bakmaktan konuya odaklanılmıyor. Gereksiz derecede uzun tasvirler, konuyla alakası olmayan sırf tanıtmak için yazılan karakterler... Yine de Türk Klasiği diyerek okuduk.
II. Abdülhamit döneminin son zamanlarında yaşayan bir takımın gönül işlerinin gazetedeki devam yazıları bu kitapta toplanmış. O dönemdeki sosyal hayat ve kültürü aktarılmış. Kitaptaki deyimlerin, sözlerin, yerlerin açıklamasını anlamak için sürekli notlara ve sözlük kısmına bakmak gerekiyor. Ama Arap Abdullah'ın küçük hanımın peşinde düştüğü halleri okurken heyecanlanmamak elde değil.
Onikiler on iki kişiden oluşan bir çetedir ve onların maceraları ve işledikleri suçlar, kendi jargonları ve argo ağırlıklı söylemleriyle anlatılmaktadır.
Oniki'lerin önemli bir özelliği, tanıklık edebiyatı denilen yaklaşımla dönemin pek bilinmeyen bir yönünü sayfalara aktarması ise diğer bir özelliği de dilidir. Kitap jargonuyla, argosuyla, sokak dili ve deyimleriyle oldukça zengin bir İçeriğe sahiptir.
İçinde bulunan çizimleri çok sevdim. Biraz zor bir okuma olduysa da her zaman söylediğim gibi kendi edebiyatımızın klâsiklerini okumak büyük mutluluk.
Sermet Muhtar Alus'un kaleminden çıkan roman bizleri 1880'lerin sonundaki İstanbul gece hayatının içine götürüyor. II. Abdülhamit'in saltanat yıllarında geçen romanda saraydan ve paşalarından himaye gören ve oniki kişinin oluşturduğu, elebaşları Arap Abdullah olan dönemin meşhur kabadayı çetesinin maceralarını ve işledikleri suçları okuyoruz. Dönemin sosyal hayatı, İstanbul'un özellikle Beyoğlu'nun ara sokaklarında, meyhanelerinde, barlarında ve karakollarında olanlar bizlere Onikiler denen çetenin kendi jargonları ve argo ağırlıklı söylemleri ile anlatılmış kitapta.
Benim açımdan uzun zamandan sonra okumakta zorlandığım, bir türlü kendimi veremediğim bir kitap oldu. Yine de Türk edebiyatı klasiklerine şans vermek gerek.
Kalabalık bir Türk klasiği ile karşınızdayım. Yazarımız 19. yüzyılın sonları 20. yüzyılın başlarında İstanbul'daki yaşamı gerçek karakterler ve biraz da kurgu ile anlatmış. İstanbul yaşamı dediysem de setreli beyefendiler, çıtıpıtı hanımefendiler, vatan milletperver yazarlar-idareciler olan kısım gelmesin aklınıza. İstanbul'un arka yüzü diyebiliriz. Bugünkü karşılığı batak mahalleler ve gece hayatı olarak düşünebiliriz. Kitabımız tam bir insan cümbüşü. Kabadayılığı ele almış tulumbacılar, haydutlar, meyhaneciler, kahveciler, zaptiyeler, paşalar, nazırlar ve dahi çeşitli bürokratlar, muhabbet tellalları, yosmalar, kantocular her türden azgın kadın ve erkek bir araya toplanmış. Yüzlerce insan ve onların yediği içtiği yerler, genelevler, saraylar, konaklar ve içki meclisleri yaptığı bir sürü mekan adı okumaktan beynim yandı, kafamın içi çorba gibi oldu. Bu kadar adamın içinde devrin meşhur kabadayı tayfası Onikiler'in vukuatlarının bir kısmını tam da sokak ağzıyla, argoyla, raconun diliyle okuyoruz. Dünya yanmış ördeğin umrunda mı hesabı, o dönemde ülke oldukça zor zamanlar yaşıyor ama karakterlerimiz içki içmek, racon kesmek ve alem yapmaktan bu işlere kafa yormamışlar demekki. İşin ilginci bunların gerçek veya gerçeğe çok yakın olması. Hiç beklemediğimiz kadar batak ve kargaşalı bir yaşam varmış İstanbul'un diğer yüzünde.
Kargaşanın, kavganın, raconun eksik olmadığı bir okuma oldu. Yorucuydu diyebilirim. Çok beğenmesem de dönem hakkında bilgi vermesi açısından okunabilir diye düşünüyorum.
Kitapta onikiler denen, Arap Abdullah'ın reisliğini yaptığı ve onun arkadaşlarının yaptığı içki alemleri, fuhuş ortamı, adam kesmeler, biçmeler gibi olaylar anlatılmış.
Zamanın rezillikleri vurgulanmış.Kitabın ilk sayfalarında o kadar çok dipnot vardı ki bi süreden sonra dipnotları okumayı bıraktım.Özellikle bence sonu çok saçma bitmiş.
Kitap genel olarak bana hitap etmediği için okurken sıkıldım.
İyi okumalar.
Osmanlı dönemi kabadayılarını ve o dönemin argosunu, jargonunu merak ediyorsanız,tam da doğru kitabı seçtiniz demektir. Değerli yazar ve tarihçi arkadaşım Mehmet Berk Yaltırık'ın da tavsiyesiyle okuduğum bu güzel kitabı edebiyat ve tarih seven okurlara tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·352 syf.·
2023 392. kitabı
Onikiler
II. Abdülhamid döneminin son günlerinde geçen romanında Sermet Muhtar Alus, devrin sokaklarına nam salmış kabadayılarını sahneye çıkarıyor."eşsiz farklı kıtap Onikiler
Dönem kıtaplarını severmisiniz? Farklı keyifli bir yolculuk oluyor benim için, "kendine has o renkli üslubuyla, argosundan yaşayışına, dönemin dil ve kültürünü tüm yönleriyle gözler önüne seriyor
. ""Onikiler adlı meşhur takımın reisi, elebaşı Arap Abdullah’ın ve hempalarının gönül işleri peşinde yaşadığı maceraları anlatırken yine büyüleyici bir İstanbul mozaiği betimliyor. Çukurçeşme’deki semai kahvelerinden Ortaköy’deki yangın yerlerine, Galata balozlarından Çiçekçi’deki meşhur “evlere”, en kuytu sokaklarından geçerek İstanbul’u gezdiriyor...
Günümüze gölgeleri kalmış, kaybolmuş insanlarıyla, diliyle, kurumları, evleri ve daha birçoğu ile geçmişte bir yolculuğa çıkarıyor bizi 
Sermet Muhtar Alus
Yolculuk için buraya uğrayın, o yasanmışlıkların tadını almk isterseniz #Buyurun #OKUYUN #OKUTUN efendim derim
Sermet Muhtar Alus - Onikiler
Bir podcast kanalında ismi geçince haberim olmuştu bu kitaptan, Amazon'da güzel indirim olunca da almıştım.
Kitap roman olarak sunulsa da aslında yaşanmışlıkları hikayeye aktarılmış şekli, kurgudan ziyade gerçek, eğlendirmekten ziyade hatıraları dile getirmek amacındadır. Ahmet Mithat Efendi'nin ve Samiha Ayverdi'nin okuyucuyu bilgilendirici üslubunu bilenler bu kitaptan sıkılmazlar, ancak keyif için roman okuyanların okumak isteyeceği bir roman değil.
Arap Abdullah isimli Onikiler isimli kabadayı grubunun liderinin kısa bir zaman dilimi içinde yaşadıklarını anlatır Sermet Muhtar Alus. Ancak bu kısa anlatı da dönemin gerçeklerini dile getirir. Osmanlı tarih sahnesinden silindiyse boşuna silinmemiş dedirtir okuyucuya. Sefahat alemleri, rüşvet, yolsuzluk, dini kullanma, işret meclisleri, göreve layık olmayan kişilerin makamları zaptetmeleri. Okuyucusuna ders verir bir nevi, tarih tekerrür etmesin diye düşündürür.
Tarih konulu kitap sevenlere öneririm.
II. Abdülhamit döneminin son zamanlarında yaşayan bir takımın gönül işlerinin gazetedeki devam yazıları bu kitapta toplanmış. O dönemdeki sosyal hayat ve kültürü aktarılmış. Kitaptaki deyimlerin, sözlerin, yerlerin açıklamasını anlamak için sürekli notlara ve sözlük kısmına bakmak biraz sıkıcı. Ama Arap Abdullah'ın küçük hanımın peşinde düştüğü halleri okurken heyecanlanmamak elde değil.
Meraklısı için on numara bir kitap. Neye meraklı derseniz İstanbul’a. Eski İstanbul (1800’lerin sonu), kabadayıların yaşamından kesitler. Günümüze gölgeleri kalmış, kaybolmuş insanlarıyla, diliyle, kurumları, evleri ve daha birçoğu ile geçmişte bir yolculuk. Onikiler Sermet Muhtar Alus
Onikiler Sermet Muhtar AlusYazar Hakkında
Sermet Muhtar AlusYazar · 5 kitap
Yazar, gazeteci, karikatürist Sermet Muhtar 20 Mayıs 1887'de İstanbul'da doğdu. Sermet Muhtar'ın geçmişi, İstanbul`un eski ailelerine dayanır. Ahmet Muhtar Paşa ve Kevser Hanım'ın oğludur. Dönemin tanınmış Paşa çocukları gibi özel tutulan hocalar tarafından eğitildi. 1906`da Galatasaray`dan mezun oldu. Daha sonra Hukuk Fakültesi`ne giren Sermet Muhtar, Hanımlara Mahsus Gazete`de bazı makaleleriyle yer aldı. 1910 yılında diplomayı alınca hakimlik veya avukatlık yapmak istemedi babasının müdürü olduğu Askeri Müze`ye girdi. İkinci Meşrutiyet'le birlikte basın hayatına karikatürleriyle girdi. Davul ve El-Üfürük dergilerine karikatürleriyle katkıda bulundu. Sermet Muhtar, İstanbul`la ilgili yazıların çoğunluğunu Akşam gazetesinde yayımlamaya 1931 yılında başladı. Öğleden sonra yayımlanan Akşam, o yıllarda İstanbul`da en çok okunan gazetedir. Akşam gazetesinin tirajını artıracak derecede ilgi vardı yazılarına. Yüzlerce makale daha yayımladı, bu yazılar sosyal ve folklorik açıdan İstanbul`un yakın tarihini ve yaşantısını kapsamaktadır. Zaman içinde Tan, Son Posta, Cumhuriyet gibi gazetelerde çok sayıda makale daha yayımladı. Dergilerde ve gazetelerde yayımladığı yazıların sayısı bini geçmekte ve birçok değişik konuyu kapsamaktadır. Tarihçi Reşat Ekrem Koçu'nun isteği üzerine hazırlık aşamasında olan İstanbul Ansiklopedisi`ne yüzlerce bilgi yolladı, fakat maalesef İstanbul Ansiklopedi G harfini aşamadı. Reşat Ekrem Koçu'nun ölümüyle birlikte değerli fotoğraf ve resimleri de kapsayan malzeme dağıldı, bu değerli malzemelerin akıbeti tam olarak bilinmemektedir. Hakiki bir İstanbul beyefendisi ve aşığı olan Sermet Muhtar Alus 28 Mayıs 1952'de İstanbul'da öldü
