Setenay Gökdağ
@setenaygokdag
Soluksuz okunan bir kitap ile başladım bu yıla, şanslı sayıyorum kendimi. Kapakta da görebileceğiniz gibi aslında bir kitap daha anlatılıyor içinde. İki hikaye arasındaki dil geçişleri bile ne kadar usta bir yazar olduğunu gösteriyor King'in.
Beklenmedik olaylar, eski güzel İstanbullar, hurafeler ve gerçekler... Öykü ayrı güzel, çizimler ayrı. Beklentimi fazlasıyla karşılayan sürprizli kitap.
Polisiye kitaplara ilgim, küçük yaşlarda başladı. Biricik anneanneme teşekkür ederim, kendi ilgisini bana da aktardı Cinayetler, seri katiller, gizemler, tuzaklar… Kurgunun heyecanı ile kitaptan aldığım keyif arttı. Bu hafta bahsedeceğim kitap, tanıdık mekanlar ve betimleme detayları ile bu keyfi katlayan kitaplardan. Berlinli Apartmanı.
Şair Yaprak Öz’ün ilk romanı olan Berlinli Apartmanı, tahmin edebileceğimiz gibi, aynı zamanda ana mekanımız. Kadıköy’deki bu eski apartmana taşınan Oya da ana karakterimiz. Oya, genellikle evinden çıkmayan, polisiye roman çevirileri yapan, kendi küçük dünyasını koruyan bir genç kadın. Onun yeni evine taşınmasıyla başlayan romanımızın ilk sayfalarında, tek tek tüm komşularını tanıyoruz. Gerek bu karakter detaycılığı gerekse iç-dış mekan betimlemeleri ile kitap sizi içine çekiyor.
Kitapta en sevdiğim seri katillerden biri olan Ed Gein’inden bolca bahsediliyor, Oya’nın çevirdiği kitaplar sayesinde. Eski bir dostu görmüşcesine seviniyorum ondan bahsedildiği yerlerde, çünkü hikayesi çok ilgi çekici.
Olayların akışı boyunca asıl katile emin olduğunuzu düşünseniz de başka kanıtlar, şüpheler ve cesetler ile kafaları karıştırıyor yazar. Şairliğinin verdiği ahenk, yazım diline yansıyor. Sade, akıcı ve içten kelimeleri sayesinde kurgunun yoğunluğu okuyucuyu yormuyor. Merak, canlı tutuluyor.
Yitik Ülke Yayınları tarafından, 2013 Nisan’ında basılmış Berlinli Apartmanı. Bu kadar geç keşfettiğim için üzülüyorum. Ancak yazarın iki roman yazdığını daha çok öğrenince sevindim. Onları da okumak için can atıyorum. Türk Polisiye Kitapları arasında güzel bir sıralamaya koyabileceğim kadar sağlam bir ilk kitap.
Eğer; polisiye hikayeler, gerilim öyküleri tarzınız değilse, “Korkmak için para mı ödenir?” diyenlerdenseniz, “Sherlock varmış da dizisini
Ötekileştirilen Herkesin Romanı
Liseye başlarken karar vermiştim gazeteci olmaya. Ülkemin insanlarının dertlerini, sıkıntılarını, mutluluklarını anlatmak; gerçekleri halka yansıtmaktı hedefim. Beni en çok gaza getiren; her sabah izlediğim, izlerken enerji ile dolduğum, anneme “Bak ben de bir sabah orada, yanında olacağım haberlerimle” dediğim gazeteci oldu. İrfan Değirmenci… Kanal D’den kovulduğunda, maalesef ki, hiç şaşıramadım. Bu zamana kadar kalabilmesi bile mucize gibiydi zaten… Dürüst gazeteciyi kim sever ki bizim memlekette?
Sonra kitabının haberini aldık. Her gazeteci gibi ya siyasi gündemi ya otobiyografisini yazdı sandım önce. Yanılmışım. Bu harika adam bize yıllarca, her sabah ülkesinin insanlarının hikayelerini anlatmıştı. Şimdi de o insanları almış, bir kitaba yerleştirmiş. Sen, ben, komşumuz, annemiz, amcamız… Bizler varız bu kitapta. “Bir uyuyup uyanalım da sabah ola hayır ola” diyen insanlar var.
Fazlasıyla cesur buldum kitabı. Bu cesaretten başka yazarlar da feyz alsın da yakın tarihimizin kirli geçmişini anlatsınlar bize isterim. (Bir de sinemaya uyarlansa tadından yenmez!)
“Bir Uyuyup Uyanalım” kitabı İstanbul’un en renkli mahallelerinden olan Kurtuluş’ta geçiyor, Kısmet Apartmanı’nda. Yedi ana karakterimiz, bir de köpeğimiz var. Tıpkı Yedi Uyurlar gibi…
Ana karakterler toplumumuzun ötekileştirdiği her kesimden birer örnek sanki;
Belkıs Abla; renkli saçları, rengarenk kıyafetleri, kendi üretimi olan orijinal takılarıyla bildiğiniz yaşlı komşu teyzelere hiç benzemiyor. Üstelik bilgisi, birikimi, konuşmaları ve her daim dik duruşu ile herkesin muhakkak hayranlığını kazanıyor.
Yusuf ve Meryem Türkkan öğretmen bir çift. Yusuf, atanamayan bir Türkçe öğretmeni. Üstelik Şırnaklı bir Kürt. Eşi, Meryem Öğretmen ise KHK ile ihraç edilen bir tarih
Bir Kara Dejavu
Kan ve Gül, fantastik polisiye romanı. Ana karakteri Aziz, Boğaziçi mezunu bir çevirmen. Büyük aşkı Nergis’le boşanmasının üzerinden yıllar geçmesine rağmen aşkını hala yaşatan, kızları Zeynep’i kendince çok seven bir adam. Sait Faik’in eserlerini çevirme hayaliyle başlayan çevirmenlik serüveni, okul yıllarında cep harçlığı için çalışmaya başladığı “Paradise Yayınevi”nde “hepsi birbirinden berbat aşk romanları” çevirme işiyle, halen, devam ettirmekte… Pişmanlıkları bol, çözümsüz, zeki ama tembel diyebileceğimiz bir adam Aziz.
Kızı Zeynep’in dans gösterisi için gittiği eski okulunda çıkan bir yangınla başlıyor olaylar silsilesi. Yangın sırasında bayılan Aziz, uyandığında kendini 1994 yılında buluyor.
Bir zamanda yolculuk hikayesi için göndermeleri başarılı bulduğumu belirtmeliyim. Ancak üzülerek söylüyorum ki, çok daha iyi kitaplar yazmış bir yazar olarak, bu kitabında havada bıraktığı çok konu olmuş.
Mesela Nergis ile ilişkilerindeki sorunlara tam vakıf olamıyoruz, karakter – belki de bilinçli bir hamle ile – çok zayıf işlendiği için soru işaretleri ile kapatıyoruz kitabı. Katili bulma yolunda Aziz, bize katili çok başından vermesine rağmen, nedensizce olaylar karmaşıklaşıyor. Karmaşıklaştığından daha hızlı sona geliyoruz.
Nirvana’nın Smells Like Teen Spirit şarkısının dizelerinden alınmış tüm bölüm başlıkları. Bu, kitabın en sevdiğim taraflarından biri oldu. Bölümlere uygun seçilmiş cümlelerle, döneme gönderme yapılması saygı uyandırıyor. Ve tabii, kendi kitabına yaptığı göz kırpma… Çok sevdiğimiz eski karakterler; Tahtakafa, Amcabey ve Kız Tevfik, yine Muhittin’in Yeri’nde rakı masasında. Özlediğiniz eski dostları görmüş gibi oluyorsunuz.
Alper Canıgüz ile tanışmam lise yıllarımda sıkı takipçisi olduğum Afilli Filintalar’a dayanıyor. Döneminin
