Nar ağacında setterhan yıldızlarla ilgili bir hikaye anlatıyordu ya o kaçıncı sayfadaydı ?
Şuan birden nar ağacını tekrar okumak istedim ama ilk defa okumuş gibi hiçbir şey hatırlamak istemiyorum oysa her sahnesi zihnimde. İran halısı, şarkısı, dizisi yada iranı hatırlatan küçük bir şeyi gördüğümde aklımda zehra ve setterhan var. Sanırım Nazan Bekiroğlu okuma vaktim geldi.
“Nasibinde yoksa su bile boğazında kalır insanın…” diyordu Nazan Bekiroğlu.
Su içmek irademizde, güç bizde gibi gözükür. Oysa o yudum su yoksa kaderde; ister okyanusta ol ister kuyuda geçmez boğazdan.
Teslimiyet gerek;yürekten teslimiyet.
Çöl ile gök gibi buldular birbirlerini.
Aralarında bir yağmur eksikti.
Setterhan ~ Piruz
Nar Ağacı
Nar Ağacı
Okuduğum bir kitapla bugün bir kez daha anladım ki, gerek Sırplar, gerek Fransızlar, gerekse İngilizler olsun; bu ve bu gibi milletler tarih boyunca kendilerine yapılanları asla unutmamış, içlerinde derin bir kinle fırsatını bulduklarında intikam alma isteğini diri tutmuşlardır. Nasıl ki Sırplar, 1389’daki Birinci Kosova Savaşı’ndaki yenilgilerini yüzyıllar boyunca unutmayıp, 1990’larda Bosna’daki Müslüman halka karşı işledikleri katliamlarla adeta tarihî bir rövanş almışlarsa; aynı şekilde, 1918’de İstanbul’un işgali sırasında Fransız generali Franchet d’Espèrey’in Fatih Sultan Mehmet’e atıfta bulunarak beyaz bir atla şehre girmesi de sembolik bir intikam gösterisiydi.
Bu olaylar bana, biz Türklerin geçmişte yaşananları çabuk unuttuğumuzu ama bazı milletlerin hafızalarının hiç silinmediğini bir kez daha hatırlattı.
Bir Veda
Sana çok büyük bir önyargıyla başladım. Hatta başlamamak için kim bilir kaç kitap okudum, bir bilsen 🙂↕️
Ama insan, en çok da beklentisizce başladığı şeylere hayran kalmıyor mu zaten?
Uzun zamandır hiçbir kitaba böyle tutulmamıştım. Okurken bitmesin diye yavaş okumamış, her cümlesini kalbimde eritmemiştim.
Her şeyin bir zamanı var derler ya… Eğer seni geçen sene okusaydım, belki de benim için sıradan bir romandan öteye geçemezdin.
Ama hayat, bana başka bir yüzünü gösterdi. Allah, hislerimi derin bir süzgeçten geçirdi; kalbimi arındırdı.
Geçmişimin benim bile hatırlamadığım yaralarını sardı, bana bambaşka bir kapı araladı. Bildiğimi sandığım her şeyin, aslında O’nun elinde olduğunu hatırlattı.
Belki de bu yüzden dokundun bana bu kadar derinden.
Bazen Azam oldum, bazen Zehra, bazen de Setterhan…
Nar Ağacı’m, sana yazacak daha o kadar çok şeyim var ki…
Benim için hep özel kalacaksın. 🍂
