Seval
@sevaltunn
öğretmen
29 Aralık 1999
32 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
“Açık denizleri, etrafında duvar olmayan, uçsuz bucaksız yerleri arıyordum. Ama ruhumuz böyle gökyüzlerinde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor.”
“Annem daha fazla üzülerek beni kucakladı. İşte asıl o vakit ağlamaya başladım. Bir felaketzedeyi en fazla, teselli eden ağlatır.”
“Courier yazı tipinde, sadece otuz dört harf uzunluğunda bir söz: Bu hayata bakışın ihtişamlı bir yanı var.”
Efsaneye göre Bruno idamından önce “Cehalet dünyanın en zevkli bilimidir çünkü emek vermeden ve acı çekmeden kazanılır ve zihni melankoliden korur,” demiştir.
Hikaye böyle devam ediyor. Kartal yeni kuyruğu ısırmak için tekrar yere iner, kertenkele yumurtaları yemek için yukarı tırmanır. İki taraf da tam anlamıyla yenilgiye uğramıyor çünkü David’in de yazdığı gibi “ kuyrukta yumurta yapacak kadar et… yumurtada da mavi kuyruk yapacak kadar et var.” Bu hikaye bana intikamın anlamsızlığı üzerine bir düşünce gibi geliyor…