Sevde Betül Karakaş
@sevdebetuul
8 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her gittiği yerde kaçtıklarını kendinden evvel gelmiş, bir çardak altında soluklanıyor, onu bekliyor bulur.
Sayfa 70
Reklam
YoksaAlıntı
Kendi hayatım başkasının gibi geliyor, başkasınınki de benim gibi. O vakitler, kendi hayatım olduğunu düşündüğüm, olmasını istediğim, benim ötemdeki, hayallerimin, çabamın, yeteneklerimin ötesindeki idi. Şimdiki de geçmişini benimseyip benim diyemediğim, şuanını da yine hep tadil ederek kendime inandırmaya çalıştığım, katlanılır göstermeye çalıştığım başka bir şey. Hiç hayatı olmamış gibiyim. Kendi olmayanın hayatı da olmuyor muydu yoksa?
Sayfa 10
Neyin üstüne bina ettiğini bilmeyenler, neyi bina ettiklerini nereden bilecekler? Nereden bilecekler inşa ederken bozulan eşitliğin, yıkılırken kurulacağını.
"Her sabah dünya yeniden kurulur." "Yeniden yıkılır" mı demek lazımdı?
Hayatın kırılganlığını her gün korumaktır, sanki hayatın kendisi körmüş gibi, ne yöne gideceğini bilemeyen hayatmış gibi, belki de doğrudur bu, ne yöne gideceğini gerçekten bilemiyordur.
Reklam