Kübra Öz
@severimevet
23 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
İnsan doğası gurura bilhassa eğilimli; o ya da bu gerçek veya hayali bir özellikten ötürü kendinden memnuniyet duymayan pek az kişi vardır. Gurur ve gösteriş farklı şeyler, ama sık sık aynı anlamda kullanılıyorlar. İnsan gösteriş düşkünü olmadan gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimizle ilgili görüşümüze bağlıdır, gösteriş ise bizim hakkımızda başkalarına ne düşündürtmek istediğimize.
Sayfa 20
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Herkes halkı seviyor. Uzaktan olsun Parlamento kürsüsünün tepesinden ya da, lüküs sendika binalarının üst kat pencerelerinden olsun, halkı seviyor. Halkı sevmenin en güzel yolu da, öyle kitleden kopuk, karadan, havadan, tepelerden ve damlardan, partilerden, sokaklara kuş bakışı bakarak sevmektir halkı.
Matilde'ye sone
Seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman,
çünkü iki yüzüyle çıkar karşına hayat.
Bir sözcük sessizliğin kanadı olur bakarsın,
ateş de pay alır kendine soğuktan.
Seni sevmeye başlamak için seviyorum seni,
sana olan sevgimi sonsuzlaştıracak
bir yolculuğa yeniden başlamak için:
bu yüzden şimdilik sevmiyorum seni.
Sanki ellerindeymiş gibi mutluluğun
ve hüzün dolu belirsiz bir yarının anahtarları
hem sevmiyorum, hem de sevmiyorum seni.
Sevgimin iki canı var seni sevmeye.
Bu yüzden sevmezken seviyorum seni
ve bu yüzden severken seviyorum seni.
Pablo Neruda
“Yahu, anladık, sahipsiz köpekler öldürülüyor. Peki hayvanları alıp uzak, kimsenin görmeyeceği yerde yapsalar ya bu işi…”
Ah, işte bu düşünce, en çok midemi bulandıranı. Ne olursa olsun: Vahşet ya da ilkellik, onu görmeye, billmeye daha çok varım. Uzakta, gözümüzün önünde olmadığı için sineye çekilecek vahşet, vahşetliğinden ne yitirir? Bizim rahatımızın, ağzımızın tadının korunmasından başka?