sevinç eroğlu keskin
@sevi7
LÜTFEN OKUYUN!
Hiç tanımadığınız biri size Facebook üzerinden arkadaşlık isteği gönderiyor. Bu kişiyi tanımıyorsunuz ancak hoş bir profil resmi olduğu için arkadaşlık isteğini kabul ediyorsunuz. Kızınızın okuldaki ilk günü. Kızınız yeni elbisesi içinde o kadar sevimli görünüyor ki arkadaşlarınız ve akrabalarınız da onun bu sevimli halini görsün diye kızınızın bir resmini çekip Facebook'a koyuyorsunuz. Kızınızı ilk defa okula bırakırken o kadar gurur duyuyorsunuz ki onun okuluna telefonunuzdan Facebook aracılığı ile Check-in yapıp, yer bildiriminde bulunuyor ve altına şunları yazıyorsunuz: "Kızımın ne kadar büyüdüğüne inanamıyorum. Zaman uçup gidiyor. Kızımla gurur duyuyorum!"
insan kaçakçılığı
Bu esnada, üzerinde fazla düşünmeden Facebook arkadaşı olarak eklediğiniz gizemli kişi, kızınızın sevimli elbisesi içindeki resmini cep telefonuna kaydediyor ve dünya çevresindeki yaklaşık 60 farklı yetişkin erkeğe şu notu ekleyerek onun resmini gönderiyor:
Türk kız, Yaş 6
Kahve rengi gözler, Siyah Saçlar.
35,000 Avro
Kızınızın resmini, gümüş bir tepsi içinde, bir insan kaçakçısına verdiğiniz gibi aynı zamanda onun bulunduğu yerin adresini de verdiğinizin farkında mısınız?
Kızınızı okuldan almak üzere saat 4'te okula gittiğinizde onun ortada olmadığını görüyorsunuz. Aslında, daha siz onun okuluna varmadan, kızınız çoktan 43 yaşında bir pedofile yani bir sübyancıya satılmıştı bile. Kızınız şimdi kafasına bir çuval geçirilmiş halde Güney Afrika'ya doğru yola çıkmış durumda.
Tanımadığınız insanları Facebook üzerinde arkadaş olarak eklemeyin!
Sosyal medyayı kullanırken sorumsuzca davranmayın ve sosyal medyanın zararlarının da olabileceğini hesaba katarak hareket edin!
Hayatınız ile ilgili tüm detayları Facebook başta olmak üzere sosyal medya hesaplarınızda paylaşmayın!
Çocuklarınız
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
BİLİYOR MUSUNUZ?
“1923TE TÜRKİYE’DE;
Nüfus 13 milyon civarıydı, 11 milyon kişi köyde yaşıyordu.
40 bin köy vardı, 38 bininde okul yoktu.
Traktör sıfırdı, karas...aban’dı.
5 bin köyde sığır vebası vardı.
Hayvanlar kırılıyor, insanlar kırılıyordu.
İki milyon kişi sıtma, bir milyon kişi frengiydi, verem, tifüs, tifo salgını vardı, üç milyon kişi trahomluydu,
Bebek ölüm oranı yüzde 48’di, yani her doğan iki bebekten biri ölüyordu.
Memlekette sadece 337 doktor vardı.
Sadece 60 eczacı vardı, sadece 8’i Türk’tü.
Diş hekimi, sıfırdı.
Dört hemşire vardı.
40 bin köy, sadece 136 ebe vardı.
Ortalama ömür 40’tı.
Yanmış bina sayısı 115 bin, hasarlı bina sayısı 12 bin. Ülkeyi yeniden inşa etmek gerekiyordu.
Kiremit bile ithaldi. Adı Marsilya kiremidiydi.
Limanlar, madenler, demiryolları yabancıya aitti.
Toplam sermayenin sadece yüzde 15’i Türk’tü.
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e miras kalan sadece dört fabrika vardı, Hereke ipek, Feshane yün, Bakırköy bez, Beykoz deri…
Elektrik sadece İstanbul, İzmir ve Tarsus’ta vardı.
Otomobil sayısı bin 490’dı.
Sadece dört şehirde özel otomobil vardı.
Veremle boğuşan halk, ahırda yatarken…
Bugün bazılarının yere göğe sığdıramadığı Abdülhamid’in 16 tane eşi vardı: Nazikeda, Safinaz, Dilpesent, Peyveste, Nazlıyar, Bidar, Mezide, Emsalinur Hanım... 16 tane… Yaş itibariyle, tamamı çocuktu.
Abdülmecid’in 22 eşi vardı. Ahali ineğine verecek saman bulamazken, o sarayında iki futbol takımı kadar kadınla yatıyordu.
Kadın, insan değildi.
Tiyatro yok, müzik yok, resim yok, heykel yok, spor yoktu.
Arkeolojik eserler, öyle gizli saklı değil, padişahların hediyesi olarak, trenlerle çalınmıştı.
Kimisi alaturka saat’i kullanıyor, güneşin battığı anı 12:00 kabul ediyordu.
Gerçek vatansever, gerçek vatan milliyetçiliği, gerçek aydın ve hatta gerçek insan nasıl olmalı sorusuna net cevap veren, bir ütopya nasıl gerçekleştirilebilir sorusuna yol haritası sunan muhteşem bir eser. Her birey okumalı. Ve bence milletvekilliği yemininden önce her adaya kitabın yorumu yaptırılmalı, sorular sorulup kavrayıp, benimsediği anlaşılınca yemine geçilip, milletvekilliği onaylanmalı diyorum. Ayrıca farklı bi bakış acısı olarak, Cem YIlmaz'ın " eğitim şart" söyleminin kanıtıdır bu kitap. Özellikle genç arkadaşlar mutlaka okumalı. Atamızın tavsiye ettiği bi kitap oluşundan yola çıkarak bir nevi vasiyeti telakki edip okunmalı. Kısaca OKUNMALI.
Hemen hemen her gün buraya gelip sade bir kahve istememe rağmen,bana hâlâ aynı soruyu soruyor. "Ne alırdınız?" Biraz yalnızlık ve biraz da sessizlik alayım.Getirirken dökmeyin,mutsuzluğum eksilir diyorum içimden. "Sade bir kahve lütfen" ...
Bu ülke iki kitabı okumadığı için bu hale geldi:
1- Kuran’ı Kerim; okuyup anlasaydık dini kullandırmazdık…
2- Nutuk; okuyup anlasaydık düşmanı tanır, vatanı sattırmazdık…