Sevil Özsoy

Follia adındaki sonsuz melodinin eşliğinde Birbirlerine son kez bakıp uyudular. Ölümüne. Seksen yaşındaydı. İkisi de. Birlikte olabilmek için 40 yıl Birlikte ölebilmek için de bir 40 yıl daha yaşamışlardı.
Ben ona yalnızca bir parçamı verirken, o tüm kalbini vererek bütün hayatını bana adamıştı. Benim kalbimdeyse, içinde sönmeyen bir mumun yandığı, kilitli bir oda vardı.
Her hayır sahibine döner: Seversen sevilirsin, anlarsan anlaşılırsın.