Düşünme!
Dünü, yarını...
Onları unut.
Bugündesin sen...
Tebessüm et !
Doğan güneşe.
Şükret !
Geçen geceye.
Sev, aşkla sev...
Kâinâtı...
Hesapsız, çıkarsız bak !
Börtü böceğe, ağaca, ota, çiçeğe...
Oku!
Şiir oku, kitap oku; kendini, insanı oku...
Şarkı söyle, türkü mırıldan.
Gamlanma neş'elen...
Aradığın huzur sende,
arama başka yerde.
★
İnsan kadim bir felsefenin ışığında, "ânın vacipliği" düşüncesi ile bakmalı herşeye.
"Kendini, oku"malı insan...okuma eylemi kitap sayfalarını okumaktan ibaret olmamalı...ki hayatı bilgece okuyabilsin.
İnsan zihni genellikle geçmişin pişmanlıkları ile geleceğin kaygıları arasında sıkışıp kalır. Oysa hayat, sadece nefes aldığımız şu "an"dan ibarettir. Dünü ve yarını bir kenara bırakmak, zihni özgürleştirerek gerçek varoluşla bağ kurmayı sağlar. İnsan, zamana hükmettiğini sanan ama zamanın kıvrımlarında kaybolan bir yolcu... Heybesinde dünün pişmanlıklarını, avuçlarında yarının kaygılarını taşırken; parmaklarının arasından süzülüp giden "bugünü" görmeyi hep ihmal eder. Oysa hakikat, takvim yapraklarının arasında değildir, şu an ciğerlerine dolan o serin nefestir.