Ben sana hep üşüyordum,
Çünkü kıştım.
Nakıştım, bakıştım.
İnkâr etmiyorum da bunu
Seni sevmek gibi
büyük işlere kalkıştım.
Ve lütfen inkâr etme,
Sana en çok
ben yakıştım…
Özdemir Asaf
Madem hayatını zehir ettim, niçin o zehri şerbet gibi gösterdin..
Kesip atamadın..
Yüz cümlenden, doksan dokuzu yaralı.
O kanlara şahitliğim var..
Madem bu kadar kötüydüm, niçin sevmek tahtına oturttun..
Gitmemi istemedin.. Hangi yanındayım söyle bana..
Kırıldığın mı, sevildiğin mi, kaybetmekten korktuğun mu..
Birgün oturup seninle hiç konuşamadık öfkelerimizi..
Ne varsa kavuşmak adına, sevinçle karşıladık ve uğurlarken hep mahzunduk..
Şimdi söyle bana, hangi gücün eseri bu..
Sevmenin mi, beklentinin mi, aşkın mı, acının mı. Yoksa adı olmayan başka bir şey mi.
“Gittiği yere kadar”
Kaldığı yer aynı olduğu için mi?
Hangimizin helalliği konuşulur?
Muhtemelen senin..
Madem bu kadar kötüydüm, niçin niçin niçin….
Saygılar, Rosa
Evleneyim diye deli olmuyorum 😂
ama bazen insan bir çift göze bakıp benim dünyam bu demek istiyor
İnsan sevilmek ve Sevmek ister
evlenmek bahanesi :) 🍀🌼