Şevval Saraç

Güllü dîbâ giydin ammâ korkarım âzâr eder Nâzenînim sâye-i hâr-ı gül-i dîbâ seni
Divan Şiiri
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen de tabiat şaire tahammül olunmaz bir varlık gibi geliyor.Gönül baharı çekemiyor.Vehimler yaratan rüzgarı sevmiyor.Sabahın gülmesi onu muzdarip ediyor.Cansız varlığı canlı hissediş,muhayyilesini bozuyor;nehri ejder,çınarı genç kız gibi görüyor.
Sayfa 345 - Dergâh Yayınları
Küçükken yanlışlıkla Yabancı okumuş gibi bir çocukluk…
Bilsen ne kadar elîm bir ıztırap içindeyim…Güneş büyüklüğünde bir pertev-i zekâya mâlik olsak da zılâm-ı esrar içinde olan çehre-i hakikati yine göremeyeceğiz .Allah’ı isterim,karşıma bulutlar,ufuklar çıkar.En büyük delil olan o parlak yıldızların her biri bir sırr-ı muzlim,bahr-i muhitin pür-huruş dalgaları bu meselede hep hamuş.Cimâd ve nebattan âvâze-i vücud gelir ki ruh anlar,akıl ermez.
Sayfa 342 - Dergâh Yayınları
Alıntı