Şair, deniz ile ruhen öyle kaynaşıyor ki dalgalar, insan düşüncesini temsil eden varlıklar haline geliyor; ölüm karanlığının ötesine geçemeyen, daimi denemeler yapan, fakat hiç bir zaman muvaffak olamayan insanın sembolü oluyor.
Bahr-i muhîtten dâimî bir rüzgâr eser ki bana vatanımın toprağını getiriyor sanırım. Dalgalar dâimâ müteheyyic, ağaçlar dâimâ mütemevvic, şeb-i mehtâbda bütün kâinatın zikir ve tevhid ile cûş u hurûşunu görüyorum ki târifi dâire-i imkândan hâricdir. Beht ü hayretle yâd-ı ebediyyet bir dakika gönlümden çıkmıyor. Hâtıra Allah geliyor, yine Allah geliyor!..