Şevval Saraç

Sükûnetle kuşanmış hây-ı hûy-ı şehri gûş eyle
Sayfa 336
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şair, deniz ile ruhen öyle kaynaşıyor ki dalgalar, insan düşüncesini temsil eden varlıklar haline geliyor; ölüm karanlığının ötesine geçemeyen, daimi denemeler yapan, fakat hiç bir zaman muvaffak olamayan insanın sembolü oluyor.
Sayfa 333
Abdülhak Hamit Tarhan
Bahr-i muhîtten dâimî bir rüzgâr eser ki bana vatanımın toprağını getiriyor sanırım. Dalgalar dâimâ müteheyyic, ağaçlar dâimâ mütemevvic, şeb-i mehtâbda bütün kâinatın zikir ve tevhid ile cûş u hurûşunu görüyorum ki târifi dâire-i imkândan hâricdir. Beht ü hayretle yâd-ı ebediyyet bir dakika gönlümden çıkmıyor. Hâtıra Allah geliyor, yine Allah geliyor!..
Sayfa 332
Abdülhak Hâmit de olsa …