" demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi."
"Biz onlara benzemeyiz. Niye mi? Çünkü, çünkü yanımda sen varsın, beni kollarsın, senin için de ben varım. Niyesi bu işte.."
"Biliyoruz ki bütün acılar geçer. Bütün fotoğraflar sararır. Yara kabuk tutar kapanır.
Bir sabah taze ekmek ister canın kahvaltıda.
Bir fincan sade kahve. Demli bir çay ister akşam üstü olunca. Sokakta mevsimi fark edersin, aynada kendini. Önceleri belli belirsiz sonra gamzene kadar gülersin.
Şarkılar mırıldanır, çekmecelerde renkli kalemlerini ararsın. Kuşlar gelir konar dallarına. Kırıldığın yerden çiçek açarsın. Bütün acılar bir gün geçer. Ya da alışırsın.."
İnsanlar birbirini ne kadar iyi anlıyorlardı...
Bir de ben bu halimle kalkıp başka bir insanın kafasının içini tahlil etmek, onun düz veya karışık ruhunu görmek istiyordum. Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir!...
