Şeyda bayrak
@seydabayrak
Siz hiç bir roman karakterine aşk oldunuz mu ? Aşk olduğu karekter olmak isteyip bir cümle dahi olsa sizin için yazılmasını istediniz mi? Son bir beyaz sayfa olup keşke yaralarını sarsaydım dediğiniz oldu mu ? Herkesin vardır cesaret edemediği veya yüzleşmeye korktuğu için okumadığı bir kitabı. Bu kitap da benim için böyle bir kitaptı.(Aşk anlamaktan ve aşk olmaktan korktuğum için) Her karekteri ve duygu geçişlerini bizzat yaşayıp his ettim. Her kahraman bendim aslında (okursanız sizde olabilirsiniz.) Herkes birer Osmandır herkesin beyni, düşünceleri veya yüreği birer mezarlıktır ve her ölüyü duyar görürler. Hislerimiz his ettiklerimizimdir bendim osman, meselâ Hikmet bey kadar aşkın kendine yakıştığını düşünür. Mihrişah sultan kadar kendine aşk bir tek kendini seven bir kadındım. Ahh... Ahh Dilara hanım gibi bir tek Ragip beye aşk. Ona sığınmayacak kadar da özgür ruhlu. Ragıp bey sığınılacak bir yürek yaslanacak bir dağ iken içinde savaşan, korkusuz biriyimdim. Anya kadar aşık ölü bir kadındım. Nizam kadar umursamaz kibirli biriyim aslında. Her karekterin birbirine olan uzaklığa ve zıtlığa rağmen birlerine olan uyumu bendim aslında.. Kabul etmediğim
kabullenemediğim aslında. Ahmet Altanın ustaca kaleme aldığı bir eserdi...Ahmet Altan'a karşı bu kadar önyargının olması da üzüyor açıkçası beni. Yazılan eserlerde her duygunun gerçekten yaşanıp ve yaşatılması süslü anlatımdan uzak beni bana anlatan bir yazar benim gözümde...
Ece Ayhan'a sordum, ona göre "Cahit Zarifoğlu" şiirde yapı sorunun en iyi kavramiş bu konuda örnek gösterilebilecek sanatçılardan birisi. Kolsuz bir Hattat'ta da ayrıca belirtmiş bunu. 'Cemal Süreya'
Ne çok şey söylemişler usta yazarlar ve şairler söylecek birşey bırakmamişlar nacizane dilim döndükçe içimden gelenleri paylaşmak isterim. Hep okumak istediğim merak ettiğim bir eserdi merakla ve heycanla başladim okumaya iyiki okudum ve keşke bitmeseydi dediğim sayılı eserlerden biri. Bir bütün bu eser ayrı ayrı değerlemdirmesi imkansiz bana göre. Altın işlemeli yoğum bir anlatim olan şiirler. Yüreğime dokundu her bir satırı. Yüreğimi bırakıyorum her bir satıra...
'-Sen misin -Ama içim Eyiçim.'
'Piçlik, tek kişilik bir kâbus, dört kişilik bir rüyadır. Uyanmak söz konusu değildir çünkü piçlerin gözkapakları saydamdır.'
Nasıl başlanması gerektiğini bilmiyorum. #Hakangünday bu kadar anlatmışken ben nasıl anlatılır bilmiyorum. Günde yüzlerce kullandığımız 'piç' kelimesi 3 harf ama koca bir yıkılmış hayatın 3 harfe nasıl sığdırabildik bilmiyorum. Yeraltı edebiyatı'nı kaleme döküp insanlığın yok oluşunu his ettiren bir kitap. Herkesın kendisiyle karşılaşacağını sayfalar olduğunu biliyor. Bence birde hayata böyle bakılmalı PİÇ dediğimiz de yanında geçtiğimiz insanlara iğrenç yaratıklar gibi baktığımız insanlara bir de böyle bakın. Bence herkes aslında bir piçtir. 
Hakan Günday
Hakan Günday
Kinyas ve kayra ''yi okurken kendimle o kadar çok karşılaştım ki. Her bir satırda kendi gördüm his ettim. Bende aslında hem kinyasdım hem kayra. Hem uyudum hem uyuyamadım. İki farklı insan, iki farklı ruh ve verilirmiş iki karar. Aslında bir herkes kadar insan.
Ayrıca, bütün bunlar olurken bu kadar dinin tanrısı ne yapıyordu diye sordum kendime ve cevabı buldum. Tanrı o sırada dinleniyordu çünkü yedinci gündü, altı günde evreni yaratmıştı ve yedinci gün dinlenmeye çekilmişti. Herhalde bu yüzden çığlıkları duymamıştı.
-- Bu soruyu kendine o kadar çok soruyorum ki. 'Tanrı Allah Yaradan' nerde görmüyor duymuyor mu. Hadi benim sesimi duymuyor beni görmüyor. Bunca ezilen İnsan, kadın, çocuk, hayvan ,bitki vs acı çekenleri de mi duymuyor. Bu kitabı okurken çok önyargılarım vardı ilk satırların okurken yeterli olabilir mi diye düşündüm. Ama her bir satırın iliklerime kadar işledi her yüzün, her gözyaşı ve her acıyı içimde yaşadım. Birgün acını sesi duyulur mu ? Okunamsş gereken bir kitap.
