Hani o ergenlik döneminde okuduğumuz, sürükleyici, bir çırpıda biten kitaplar vardı ya… Uzun zamandır azalan odak sürem sebebiyle o tarz bir okuma yapamıyordum. Kardeşimin Hikayesi Livaneli ile bu kadar geç tanışmama üzüldüğüm bir kitap oldu. Asla elimden bırakamadım ve muhtemelen 2 günde bitirdim. Akıcı anlatımı, psikoloji barındırması, ters köşe etmesiyle beni derinden vurdu. Bittikten sonra boşluğa düştüm… Yazarın diğer kitaplarını almak için acele ediyorum. Çatalca’ya hayranlığımla kitabın geçtiği yerlerde adeta ben de yaşadım denilebilir. Keyifli, hızlı biten, gözüm kapalı çoğu kişiye önerebileceğim mükemmel bir kitap.