Büyükler sayılara bayılırlar. Tutalım onlara yeni edindiğiniz bir arkadaştan söz açtınız, asıl sorulacak şeyleri sormazlar. Sesi nasılmış, hangi oyunları severmiş, kelebek biriktirir miymiş, sormazlar bile. "Kaç yaşında? "derler, "Kaç kardeşi var? Kaç kilo? Babası kaç para kazanıyor? ". Bu tür bilgilerle onu tanıdıklarını sanırlar.
Sahip olmadığımız şeylere bakarken, "Benim olsaydı nasıl olurdu? "diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi:" Bunu kaybetsem ne olurdu? ".