Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken ya da uyurken seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim? Varlığıyla seni asla rahatsız etmeyen, odanın bir köşesinde öylece duran ama senin her halini, her gizli anını bilen sessiz bir eşya olmak isterdim. Yorgunken yüzünün nasıl düştüğünü, dalgınken ellerinin nereye gittiğini, gecenin bir vakti uykun kaçtığında hiçbir şey düşünmeden öylece tavana bakışını bizzat izlemek isterdim. Ve tüm bunlara rağmen, odandaki o diğer cansız nesneler gibi senden hiçbir karşılık beklemeden, sadece senin olduğun o alanda nefes alarak kalabilmek isterdim.
Yalnızca tek bir insan türü varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar?