Olur ya, bazıları ansızın ve nedensizce düşüncelere kapılıp gider, bu düşüncelere o kadar çok dalarlar ki kendi mekanlarının ve zamanlarının farkında olmaz, neyi düşündüklerini bilemezler! Daha sonra da dış dünyalarına yeniden aşina olmaya çalışırlar. İşte o, ölümün sesidir.