Romeo ve Juliet1000Kitap
Bir tutam popüler kültür kitabı
William Shakespeare 'in yazmış olduğu bu romanı bir solukta okudum. Açıkçası başta "herkes bu kitapta ne buluyor da çok satanlar listesinde!" düşüncesiyle okumaya başlamış olsam da ne yalan söyleyeyim merakla bitirdim.
Kitap; kurgu ve kullanılan semboller olarak her ne kadar bizim kültürümüzden bambaşka da olsa "aşk" konusunu işlemesiyle evrensellik taşıyor.
Bir şiir kitabı değil de günlük hayat romanı olmasına rağmen cümlelerin karmaşık yapıda ve devrik şekilde olması kitabı anlama da hayli zorluyor. Ancak bunu çeviri olmasına bağladım.
Ayrıca yazarın kitabın başlarında bunca insana umut vaat ederek sonunda hayal kırıklığına uğratmak bence pek de olmamıştı.
Kitap bittiğinde "keşkeler" dört bir yanımı sardı ve adeta bir boşluğa fırlattı beni...
Her şeye rağmen yazar böyle bir eserle beğeni toplamayı başarmıştı. Bu kitapla aynı tema da, aynı mekan da, aynı olay örgüsünde yazılan milyonlarca kitap yazılmış olmasına rağmen bu kitabın 1-0 öne geçmesi bir tesadüf değildi. Belki insanların ortak yarasına dokunması, belki de aynı derdin dertlisi karakterlerle karşılaşma sevinci...
Okumasaydım bir şey kaybetmezdim, merakıma yenik düştüm
Tavsiye eder miyim? → Sadece merak edenlere.
William Shakespeare 'in yazmış olduğu bu romanı bir solukta okudum. Açıkçası başta "herkes bu kitapta ne buluyor da çok satanlar listesinde!" düşüncesiyle okumaya başlamış olsam da ne yalan söyleyeyim merakla bitirdim.
Kitap; kurgu ve kullanılan semboller olarak her ne kadar bizim kültürümüzden bambaşka da olsa "aşk" konusunu işlemesiyle evrensellik taşıyor.
Bir şiir kitabı değil de günlük hayat romanı olmasına rağmen cümlelerin karmaşık yapıda ve devrik şekilde olması kitabı anlama da hayli zorluyor. Ancak bunu çeviri olmasına bağladım.
Ayrıca yazarın kitabın başlarında bunca insana umut vaat ederek sonunda hayal kırıklığına uğratmak bence pek de olmamıştı.
Kitap bittiğinde "keşkeler" dört bir yanımı sardı ve adeta bir boşluğa fırlattı beni...
Her şeye rağmen yazar böyle bir eserle beğeni toplamayı başarmıştı. Bu kitapla aynı tema da, aynı mekan da, aynı olay örgüsünde yazılan milyonlarca kitap yazılmış olmasına rağmen bu kitabın 1-0 öne geçmesi bir tesadüf değildi. Belki insanların ortak yarasına dokunması, belki de aynı derdin dertlisi karakterlerle karşılaşma sevinci...
Okumasaydım bir şey kaybetmezdim, merakıma yenik düştüm
Tavsiye eder miyim? → Sadece merak edenlere.
N.G. Kabal’ın kaleme aldığı "00:00 Biri Sizi Düşünüyor genç yetişkin edebiyatı kategorisinde yer alan, romantizm ile psikolojik derinliği ustalıkla birlikte anlatan bir hikayedir. Hikaye, edebiyat öğrencisi Nazlı’nın, hayatına aniden giren Ezel ile Jane Austen üzerine hazırlamak zorunda kaldığı bir üniversite ödeviyle başlar. Ancak bu ödev karakterlerin maskelerini düşüren ve onları kendi iç dünyalarıyla yüzleştiren bir dönüm noktasına dönüşür.
Kitabın en güçlü yönlerinden biri, karakterlerin "kusursuz" görünme çabasının altındaki kırılganlıkları işlemesidir. Kitabın bir diğer güzel kısmı da klasik edebiyata yapılan göndermeler ile süslenmiştir. (Jane Austen, William Shakespeare) gibi.
Kitabın adında da geçen "00:00" kavramı, hem bir sonu hem de yeni bir başlangıcı simgeler. Karakterlerin hayatındaki kırılma noktalarını ve yüzleşme anlarını temsil eder. Yazarın akıcı, betimleyici ve modern dili sayesinde kitap, okuyucuyu sıkmadan içine çekmeyi başarıyor. Aşk temasının dışında kendini tanıma, geçmişle barışma ve dürüstlük kavramlarının derinliği olan bir hikayedir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
KİTAP İNCELEMEM1000Kitap
Merhabalar, ****spoiler içerir!!! Lütfen ona göre okuyunuz . Ayrıca kitabı iki yarı şeklinde yorumlamış bulunmaktayım.
1. Yarı
• Hermia, Lysander, Helena, Demetrius: Bu dörtlü tam bir kaostu. Hele ormana kaçtıklarında büyü yüzünden olaylar iyice çığırından çıkıyor diyebilirim. Puck'ın büyüyü yanlış kişilere yapması, kitabın tam olarak tuzu biberi olmuş. Puck'ın büyüsü, anlayabildiğim kadarıyla aşkın kör ve irrasyonel olduğu gerçeğini gözümüzün önüne getirmek amaçlı oyuna konulmuş gibi. Her an değişebilen, ince bir buzun üstünde yürümek gibi bir şey... Ufacık bir açı farkı bile var olan sevgiyi nefrete dönüştürebilmekte.
• Hermia'nın babasına gelecek olursam: "Ya dediğimi yaparsın ya da kara toprağınsın" davranışını hiç beğenemedim, çok acımasızca geldi. Aralarındaki kuşak çatışmasının yanında, Hermia'nın üzerinde aşırı bir otorite kurmaya çalışıyormuş gibiydi. Bu durum okuyucuyu da ister istemez Hermia'nın tarafını tutmaya ikna ediyor; en azından benim için durum bu şekildeydi.
• Helena'nın durumu ise iç acıtıcı. Keşke kendini biraz daha bir birey olarak fark edebilseydi. "Beni döv, yok say, yine de peşinden gelirim" demesi durumun vehametini gösteriyor. Aşkın gözü gerçekten kör; bunu sağlıklı bir davranış olarak kabul edemedim.
• Bottom'ın ise o hafif cahil cesaretini sevmedim desem yalan olur. Bazen bizlere gereken tam olarak da bu. Tabii ki bizler için gerçek yaşamda dozu ayarında tutturabilmek en önemlisi.
2. Yarı
Eserin ikinci yarısında Shakespeare, hem aşkın hem de büyünün ne kadar kırılgan ve yanıltıcı olduğunu ustalıkla bizlere anlatmış. Ormanda yaşanan kaos, duyguların akıl ve iradeyle değil; tesadüf, kıskançlık ve büyüyle şekillendiğini bizlete göstermiş; dört genç arasındaki kargaşa, aşkın özünde ne denli mantıksız bir güç barındırdığının bir
Kate’in sivri dili, özgürlüğüne düşkün yapısı ve kimseye boyun eğmeyen karakteri kitabın en dikkat çekici yönüydü. Dönemine göre cesur bir kadın karakter okumak oldukça keyifliydi. Diyaloglar akıcı, olaylar ise yer yer komik ve sürükleyiciydi.
Ancak kitabın sonu bende tam anlamıyla tatmin duygusu oluşturmadı. Kate’in değişiminin gerçekten kendi isteğiyle mi olduğu, yoksa dönemin toplumsal baskılarının bir sonucu mu olduğu sorusu aklımda kaldı. Bu yüzden finali biraz tartışmalı buldum.
Klasik eserleri sevenlerin mutlaka şans vermesi gereken bir kitap olsa da, günümüz bakış açısıyla okunduğunda bazı noktaları eleştiriye açık. Benim puanım 10/7. Eğlenceli bir okuma deneyimi sundu ama unutulmaz favorilerim arasına giremedi.
Shakespeare'in hayatına dair bildiğim tek bilgi, eşinin adının Anne Hathaway olması ve birbirlerine besledikleri derin sevgi; hatta bir söylentiye göre birbirlerine "Bir sonraki hayatta yine birbirimizi bulalım" demiş olmaları ve günümüzde ünlü oyuncu Anne Hathaway'in eşinin Shakespeare'in temsili resimlerine ne kadar benzediği idi. Lakin bu kitap, Shakespeare'in özel yaşamını daha derinden tanımamı sağladı. Kitap kesin gerçeklere dayanmıyor, kurgulanmış bir gerçeklik gibi diyebiliriz ama Shakespeare'in Hamlet'ini tekrar okumama ve bu büyük oyun yazarı adamın bir baba gözünden oğlu Hamnet'in kaybı ardından yaşadığı hisleri anlamlandırmaya çalışmama da oldukça etkisi oldu. Kitapta ve çoğu eski kaynakta Shakespeare'in eşi Agnes Hathaway diye geçiyor, üç çocukları var: Suzanne, Judith ve Hamnet. Hamnet ve Judith ikiz. Gerçek hayatta Hamnet, kesin bilinmeyen sebeplerden dolayı on bir yaşında hayata veda ediyor; kitapta ise daha dramatikleştirilip kurgu baharatıyla harmanlanmış haliyle Judith veba kapıyor, ölüm döşeğindeyken Hamnet yanına geliyor ve Azrail'i kandırmak için "Judith ile yer değiştiriyor", böylece Hamnet vefat ediyor ve Judith yaşıyor. Bu büyük kaybın ardından Agnes'in dünyası yerle bir olurken Shakespeare ise ailesinden iyice uzaklaşıyor. Londra'daki yaşamına iyice gömülüp Hamnet'i yazıyor.
Ölümün geride kalanlara hissettirdikleri, yas duygusunun dışarıya yansımasının kişiden kişiye değiştiğini Agnes ve William (Shakespeare) üzerinden görüyoruz.
Kitabı bitirdikten sonra filmi izledim. Genelde filmi çekilen kitaplara karşı önyargılı olurum ve eğer severek okuduğum bir kitapsa film, o kitaba hakaretmiş gibi gelir fakat bu sefer, filmi kitaptan daha çok beğendim. Agnes'i canlandıran Jessie Buckley rol yapmamış, Agnes'i yaşamış sanki. İzlemeyene tavsiye ederim.
İlk bakışta sıradan bir aşk hikayesi gibi görünse de aslında çok daha derin bir mesaj taşıyor. Ancak bu aşk, aile düşmanlığı, toplumsal baskılar ve yanlış kararlar yüzünden trajediyle sonuçlanıyor.
Rome ve julietinde ortak noktası, toplumun kurallarına karşı kendi duygularını seçmeleridir.
Kısacası, günümüzde "imkansız aşk " denince akla gelmesinin nedeni de budur.