Genellikle her şeyi kendilerine hak gören insanlar ilişkilerinde şu iki tuzaktan birine düşerler:
1. Ya sorunları için başkalarının sorumluluk almasını beklerler
2. Ya da başkalarının sorunlarının sorumluluğunu fazlasıyla üslenirler.
Dabrowski korku, kaygı ve mutsuzluğun kesinlikle istenmeyen ve işe yaramayan zihin durumları olmadığını söyler. Aslında psikolojik büyüme için gerekli olan ıstırabın temsilcileridir.
(...) kendimi “karşılaştığın herkese kendini sevdir” standardıyla ölçersem son derece kaygılı olurum çünkü benim kendi eylemlerimle değil de, başkalarının eylemleriyle tanımlanan bu standart yüzde yüz başarısız olacaktır.
Burada kontrol bende olmadığı için başkalarının merhametine ve yargısına kalırım.
... başarınızın cüssesi o şeyde ne kadar başarısız olduğunuza bağlıdır. Biri bir konuda sizden daha başarılıysa, muhtemelen sizden daha fazla başarısız olmuştur.