şüheda
@shda
“Belki de delirdim!”
Kadınları eşşek sudan gelinceye dek dövmek gerek. Bu iyi, bu kötü demeksizin hepsini. Bugün elli dokuz yaşındayım. Tam yirmi üç yıl evli kaldım. Neredeyse ömrümün yarısı. Karım yanımdan hiç eksik olmadı. Onun için iyi tanırım kadınları. Ne denli cani ruhlu olduklarını çok iyi bilirim. Bugüne dek zehirle işlenmiş cinayetleri şöyle sayın bir, profesör. Bir sürü kitabınız var, açıp bakın bir. Karı milleti korkaktır. İyi bilirim bunu. Karşımda dil uzatan bir erkek olsa, bir vururum, ömrü boyu unutmaz. Ulan sen kim oluyorsun da bana dil uzatıyorsun, derim. Oysa karşınızdaki kadın olunca, işin rengi hemen değişiverir. Hemen kaçıverirler elinizden. Buna yumruklarım üzerine bahse girebilirim. Boşuna konuşmuyorum; bakın, siz de görün. Üzerinde bahse girilmeye değer yumruklardır bunlar. Bir kadına ne söylersem söyleyeyim, kılını bile kıpırdatmaz. Neden kıpırdatmaz? Korkar da ondan! Peki neden korkar? Tabii korkaktır da ondan! Bugüne varana dek kaç kadına nasıl dayak attığımı cidden görmenizi isterdim! Karım, ömrü boyu çürüklerden kurtulamadı.
Kızıma gelince, toprağı bol olsun, severdim onu. Sözcüğün tam anlamıyla tepeden tırnağa kadındı. Ona dayak atmaya daha küçükken başladım. 'Bak dinle,' derdim karıma -kıza dokunmamla birlikte karım haykırmaya başlardı- 'evlendiğinde nasıl olsa bir erkekle yaşamayı öğrenmek zorunda kalacak. Onun için daha şimdiden küçükken öğrenmeli kendisini neyin beklediğini. Yoksa evlendiğinin ikinci günü kocasını bırakıp kaçar. Oysa ben de kızımı asla karısını dövmeyi bilmeyen birine vermek niyetinde değilim. Böylesine erkek bile demem ben. Erkek dediğin dövebilmeli karısını.
şüheda isimli okura yanıt verildi
şüheda
@ByTemel anlıyorum ama yine de alıntıdaki zihniyet korkunç :) (lafım size değil bu arada yanlış anlaşılmasın:) )
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kadınları eşşek sudan gelinceye dek dövmek gerek. Bu iyi, bu kötü demeksizin hepsini. Bugün elli dokuz yaşındayım. Tam yirmi üç yıl evli kaldım. Neredeyse ömrümün yarısı. Karım yanımdan hiç eksik olmadı. Onun için iyi tanırım kadınları. Ne denli cani ruhlu olduklarını çok iyi bilirim. Bugüne dek zehirle işlenmiş cinayetleri şöyle sayın bir, profesör. Bir sürü kitabınız var, açıp bakın bir. Karı milleti korkaktır. İyi bilirim bunu. Karşımda dil uzatan bir erkek olsa, bir vururum, ömrü boyu unutmaz. Ulan sen kim oluyorsun da bana dil uzatıyorsun, derim. Oysa karşınızdaki kadın olunca, işin rengi hemen değişiverir. Hemen kaçıverirler elinizden. Buna yumruklarım üzerine bahse girebilirim. Boşuna konuşmuyorum; bakın, siz de görün. Üzerinde bahse girilmeye değer yumruklardır bunlar. Bir kadına ne söylersem söyleyeyim, kılını bile kıpırdatmaz. Neden kıpırdatmaz? Korkar da ondan! Peki neden korkar? Tabii korkaktır da ondan! Bugüne varana dek kaç kadına nasıl dayak attığımı cidden görmenizi isterdim! Karım, ömrü boyu çürüklerden kurtulamadı.
Kızıma gelince, toprağı bol olsun, severdim onu. Sözcüğün tam anlamıyla tepeden tırnağa kadındı. Ona dayak atmaya daha küçükken başladım. 'Bak dinle,' derdim karıma -kıza dokunmamla birlikte karım haykırmaya başlardı- 'evlendiğinde nasıl olsa bir erkekle yaşamayı öğrenmek zorunda kalacak. Onun için daha şimdiden küçükken öğrenmeli kendisini neyin beklediğini. Yoksa evlendiğinin ikinci günü kocasını bırakıp kaçar. Oysa ben de kızımı asla karısını dövmeyi bilmeyen birine vermek niyetinde değilim. Böylesine erkek bile demem ben. Erkek dediğin dövebilmeli karısını.
şüheda
Korkunç ötesi bir alıntı
Geçmiş
uyuyan bir nehir
ve hafıza bir yalandır
şekilden şekile girer.
Sayfa 9 - Timaş Yayınları
Alper T. isimli okura yanıt verildi
şüheda
Henüz kitabın başlarındayım Alper Bey, yorum yapmam için erken olur, bitirince unutmazsam yorumumu ileteyim :)
İnsan yaşamı ile hayvan yaşamını hangi noktaya kadar ve nasıl birbirinden ayırmak gerektiğini bilme sorunu -bazı bilimlerin olanağı ve tanımı böyle bir soruya verilecek yanıta bağlı olsa da (ki psikolojiyi böyle görüyoruz)- öyle görünüyor ki hiçbir bilimin doğrudan yanıt vermediği bir sorudur.
şüheda
Buna karşılık bu konu hakkında herkesin bir fikri vardır, herkes genel olarak bu fikre sıkı sıkıya bağlıdır. Bu soru felsefede sorulmadan önce -eğer ki soruluyorsa- sıkça günlük hayatta sorulur ve problem haline gelen yalnızca hayvan ve insan kavramları değil, aynı zamanda bu problemin ortaya konulduğu ve çözüm arandığı zeka, akıl, ruh, düşünce, bilinç, beden, içgüdü gibi terimler ve tasarımlardır.