Ne var ki tek bir insanın sevgisi yeterli değildi. Bu sadece sevginin kendisinin kişisel olmasından kaynaklanmıyordu; aynı zamanda iyi bir şey olmasına rağmen haftadan haftaya, saniyeden saniyeye değişiklik gösteren bir şey olmasından kaynaklanıyordu; mesela, taraflardan biri her an ölebilir, ayrılabilir ya da işlevsiz hale gelebilirdi. Her an.
O eski kederler yeniden canlanıyordu! -şimdi artık kuruyup incecik bir tabaka haline gelmiş, en ufacık bir bakışta parçalanıp tuhaf bir toza dönüşen o kederler..
Tahakküm altındakilerin ıstırap çekmesi hiç yeni bir şey değildir. Devrim tam da tahakküm altında kalmanın acısını çekmiş olup kurulu düzeni alaşağı ederek acılarına son vermek isteyenlerin başkaldırısıdır - bu kavganın uzun vadede tüm insan türünü özgürlüğüne kavuşturacağı telakkisine kapılma pahasına.