Efsane1000Kitap
Kitabımız; BİR YAZ GECESİ RÜYASI
yazarımız; WİLLİAM SHEAKSPEARE
Yazarımız dünya edebiyanın en önemli yazarlarından biridir.16. Yüzyılın sonları ve 17. Yüzyılın başlarında yaşamıştır.Doğumu ile ilgili net bir tarih yoktur fakat 23 Nisan 1564 doğduğu düşünülerek,aynı zamanda ölüm tarihide olan 23 Nisan günü dünya kitap günü olarak kutlanır.
Sheakspeare yaşadığı dönemde 30 dan fazla oyun ve 100 lerce sone yazdı hemde bunları öyle bağımsız ve evrensel bir dille yazdı ki yüzyıllardır aynı değeri ile okundu işlendi insanlığı ilgilendiren ve hiç gündemden düşmeyecek aşk,ihanet,entrika,kıskançlık gibi duyguları işledi hem komedilerinde hemde trajedilerinde.
Sheakspeare sadece varolanı yazmakla kalmadı o üretti kelimeler icat etti.ingilizceye günümüzde bizlerin bile kullandığı yüzlerce kelime kazandıran bir kelime mucidi oldu.(majestik,akademi,yatak odası,parıldamak,öpüşmek gibi bir çok kelime onun buluşu)
Eserimiz sheakspeare’in en bilinen komedisidir. oyun gerçek dünya ile büyülü orman arasında gidip gelir. İnsani aşk ilişkilerinden başlayıp büyülü ormanda ki perilere kadar uzanır.yanlış anlaşılmalarla dolu hikayede aşkın ne kadar karmaşık ve mantıksız olabileceği trajikomik bir şekilde anlatılıyor.
Komik olayların altında aslında insan doğasına dair ince bir gözlem vardır.
Atina dükü Theseus ile Amazon kraliçesi Hippolyta’nın düğün hazırlıkları sırasında,Lysander ile evlenmek isteyen Hermia’ya babası karşı çıkar çünkü o kızını Demetrius ile evlendirmek ister bunun üzerine iki aşık kaçmaya karar verirler ama peşlerine Demetrius da düşer,tabi Demetriusun peşine de ona aşık olan aşkına karşılık bulamayan Helene takılır.Hepsi birden ormandadır ve o sırada da orman perileri arasında bir kriz vardır.peri kralı Oberon ve kraliçesi Tatania, aralarındaki kavga nedeniyle
Tanıdık bir aşk hikayesi. Sonunu bilerek okuduğum fakat yine de beni en fazla sonunda etkileyen bir hüzün eseri. Sözleriyle aşka iknâ etmese de son sahnesiyle
"Aşk ispat ve bedel ister" cümlesinin güzel bir tasviri oldu.
William Shespeare'i bu eserle tanıdım. Kendisi şair mi bilmiyorum fakat kitabında şiirsel bir dil kullanmış. Cümleler birbiririyle uyumlu evet fakat sanki tekerleme okuyorum gibi hissettirdi. Belki de kendi dilinde etkiliyici bir biçime sahiptir fakat çeviri beni etkilemedi.
Olayların akışı ise fazlasıyla hızlıydı. Her şey apar topar oldu sanki. Aşkı özümseyerek anlattı mı, fark bile edemedim.
Romeo ve Julliet'ten etkileyici aşk cümleleri de göremedim. Romantizme doyuran bir eser mi bence değildi. Hayata kısa bir mola verip, aşkı hatırlamak isteyenler bir gözatabilir.
Reklam
Hamnet bitti
Kitaba başlarda zor adapte oldum kişiler ve konu önce biraz havadaydı. Bu kitabın üslubundan dolayı mı yoksa benim mi zihnim müsait değildi o an bilmiyorum ama alıştıktan sonra kitap bir solukta bitti resmen. Özellikle ölümün beklediğim kişi üzerinde olmayışı, konunun beklediğim kişiye nasıl evrileceğini düşünmek elimden bırakamama sebep oldu. Agnese hak verip kızmak arasında da çok gelip gittim ayrıca. Haklı olduğu kadar bir yandan da pasif oluşu son ana kadar sinirlendirdi. Kitapta sheakspearenin adının anılmayıp sıfatlarla bahsedilmesi (hamnetin babası, agnesin kocası vs) hoşuma gitti okurken bu hareketleri yapan kişinin sheakspeare oluşunu sıklıkla unuttum. Bu güzel ve olumlu bir şeydi bence, ünü konunun önüne geçmemişti. Yaptığı seçimler fazlasıyla can sıkıcıydı öfkelenmeden edemiyor insan. Ama agnes ve kocasının bu dinamiği kitabı alıp götürüyor. Gerçekliği dramatize ederek kurgulama fikrini çok seviyorum, ben çok beğendim. Ve değinmek istediğim bir başka şey, agnesin kardeşiydi. Sormalarına gerek olmadan birbirlerine her koşulda destek oluşları, birbirlerine iyi gelecek şeyi bilip arkalarında durmaları kitaba dair en zevk aldığım, filmde bunu izlemek için de sabırsızlandığım bir durum oldu.
10/10 diyorum çok beğendim
Puan vermedi
Bir gidişin değil bir kalışın hikayesi.
W. Sheakspear ve karısı Agnes in ikiz çocuklarından, Hamnet in ölümünden sonra "Hamlet" oyununun yazılması ile biten acıklı bir roman.
Romanın adı Hamnet olmasına rağmen romanın merkezinde anne Agnes var.
Hatta W. Sheakspear in bile hikayede çok az yerde ismi geçiyor.
Agnes ise romanın ana karakteri olmasının tam olarak hakkını veriyor.
Sahip olduğu gizemli güçleri, sadık evcil hayvanı kerkenezi, dik başlılığı, bildiğinden şaşmaması, toplumdan ayrık bir kişilik olması ile yeterince ilgi çekiyor.
Latince öğretmeye gelen hocasına aşık olur ve ailesinin itirazlarına rağmen onunla evlenir.
Evlendikten sonra Kocasının ailesi ile aynı evde kalır.
Kabul görmez, sevilmez ancak aynı dik duruşu ile herkese kendini kabul ettirir.
Önce kızları sonra da ikizleri doğar.
Roman, geçmiş ve şimdiki zamanı atlayarak anlatan bölümler ile ilerliyor.
Betimlemeler uzun ancak edebi olarak gayet tatminkar.
Doğal olarak dönem romanı ancak konudan çok sapılmıyor.
Savaştı politikaydı vs çok konuşulmamış ancak o çağların baş bela hastalığı veba ile ilgili detaylar verilmiş.
Zaten roman, küçük kızları Judith in vebaya yakalanması ile başlıyor.
Kardeşine yardım etmeye çalışan Hamnet in çaresizliği ve kardeşine düşkünlüğü ve onu kurtarmaya çalışması romanın bu bölümlerinde epey insana dokunuyor.
Bu hastalığın, bu virüsün Agnes in evine kadar gelme yolculuğunu anlattığı bir bölüm var ki ben bu bölüme bayıldım.
Agnes bu sıkıntılı dönemlerde evde tektir ve kocası yanında değildir.
Zira evlendikten sonra Agnes gibi W.S de ailesi ile anlaşamaz.
Kocasının aslında sahip olduğu "eşsiz" özelliğin -buna ilk başta bir isim koyamaz- Agnes farkındadır ve onu biraz da zorlayarak Londraya gönderir.
Sonradan mektuplaşmalarından ve seyrek de olsa ziyaretlerinden
Denemeler 
T. S. Eliot
Kitap, T.S Eliot'ın 1917- 1932 tarihlerinde şiir ve edebiyat üzerine yazmış olduğu eleştirilerin bir derlemesidir. W. Shakspeare, William Blake, Dante vb. şair ve yazarlarla ilgili görüş ve eleştirilerde bulunmaktadır.
Eliot'un devrimci yönünden başka bir de gelenekçi bir bakış açısı vardır. Katolik Hıristiyan geleneğine bağlıdır. Kitapta, Katolik geleneğine bağlı olmayan çağlara pek önem vermediği görülmektedir. Özellikle Shakspeare'in Hamlet adlı yapıtıyla ilgili eleştirilerde bulunmaktadır.
Bunlara ilave olarak: ''Gelenek ile Bireysel Yeti, Eleştirinin Görevi, Metafizikçi Ozanlar'' ilgili görüş ve düşüncelerini okuyucuyla paylaşmaktadır...
HAMNET Kitap YorumuRoman
Bu kitap Maggie oFarrell den okuduğum ikinci kitaptı. Daha öncesinde Evlilik portresi adlı kiyabını okumuştum. Bu kitabını daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Özellikle sonuna doğru o kadar güzeldi ki. Bir evladın ölümünden sonra anne baba ve diğer aile fertlerinde değişen dinamikleri okuyoruz. Özellikle bir çocuğun ölümünün anlatıldığı sahneler, annenin evladının arkasından yakarışları ve içinde bulunduğu dünyaya sığamayışı beni çok etkiledi. O sahneleri okurken içimden bir parça koptu sanki. Yazarın betimleri zaten o kadar güzel ki okuyucuyu direkt hikayeye çekiyor. Yazarım en sevdiğim yönü de kadın karakterlerin başrolünde olduğu bir dünya yaratması. Özellikle dikkatimi çeken şey -bu roman bazında- William sheakspear i hiçbir zaman gerçek adıyla okumuyoruz. Eşi ve bence kitabın ana karakteri Agnes'in kocası, oğlu Hamnet'ın babası, latince öğretmeni gibi sıfatlarla okuyoruz. Erkek egemenliği olan bir dünyada aslında kadınların duygularına bu denli yer vermesi ve kadınların olaylar üzerindeki etkisini bize çok güzel bir şekilde aktarması benim çok hoşuma gidiyor. Kesinlike diğer yazdıklarını da okuyacağım. Birkaç küçük eleştiri yapacak olursam da kitabın başlarındaki bazı betimlemeleri-özellikle doğa- gereğinden fazla uzatılmış buldum. Ama kitabın başları olduğu için de karşılaşılabilecek bir durum da olabilir. Ve son sahnede Agnes ile Sheakspear in birbiriyle yüzleşmesini daha diyaloglarla olumak isterdim. Aslında kitap boyunca çok güzel karşılaşmalar,sahneler ve betimlemeler var ama sonu sanki o yerlere göre bir tık zayıf kalmış. Onun dışında çok beğendiğim bir kitap oldu. Yakın zamanda da filmi çıkacakmış merakla bekliyor olacağım.
Reklam
Reklam