Bir kez daha hüzünlü gözlerini bana çevirdi, derin bir iç çekti ve babama dönerek şöyle dedi:
“ Bizler ve sizler arasındaki duvarlar acaba ne zaman kalkacak?”
Babam yine sessiz kaldı.
Okurken ince bir sızı burnumda… Kaybedilen bir ortak yaşam ihtimali, Üsküdar’ın merkezinde bir zaman varolmuş ancak şuan izine bile rastlayamayacağımız şekilde yok olan gül bahçeleri, bize hiç aktarılamamış yürekten birarada yaşama isteği… Bize hiç miras kalamamış değerleri kaybetmenin üzüntüsü… İşte bu kitabı okurken size eşlik edecek duyguların özeti.