Puan vermedi·72 syf.·
2026 15. kitabı
"... Neçə evi işıqsız qoyan, neçə körpəni atasız,
neçə bacını qardaşsız, neçə qadını ərsiz qoyan
çox iyrənc bir oyundur. Bəli, bu bir oyundur və biz də bu oyunun qurbanlarıyıq..."
@aksin_xeyal'dan oxuduğum ikinci kitabıdır.
"Mənim erməni oğlum" kimi "Elianora" romanını
da bəyəndim.
Hər ikisi müharibə janrındadır. Müharibə, müharibədən sonrakı həyatlar, müharibənin
qaranlıq üzləri, vurduğu zərərlər, bizdən aldıqları, itirdiklərimiz...
Spoilersiz kitabın qısa məzmunu belədir:
Laçın uğurunda gedən döyüşlərdə ayağından aldığı xəsarətdən dolayı Şahin xəstəxanaya yerləşdirilir. Çıxdıqdan sonra Şəhidlər xiyabanına ziyarət etmək istəyir, lakin yanında partlayan mərmi beyin silkələnməsinə səbəb olduğundan huşunu itirərək yıxılır.
Yanından gəlib-keçən insanlar kömək əvəzinə "Buna bax e-e, cavan oğlandı nə qədər içibsə özünü idarə edə bilmir...", "Bunun tayları cəbhədə can qoyur...", "Utanıb, ölmür..." Və s. kimi tənə dolu sözlər yağdırırlar...
Amma onlardan yalnız biri iki balaca hörüyü çiyinlərinə güclə çatan azca toppuş yanaqları, olan bir qız ona yardım göstərərək hospitala gətirir. Və bundan sonra onların arasında izaholunmaz bə'zi duyğular baş qaldırır və sevgi yaranır.
Romanın da ən maraqlı hissələri bundan sonra başlayır. Mən oxumağı tövsiyə edirəm. İstəyən, mütləq ki, oxusun!
Çox təşəkkür edirəm 
Akşin Xəyal
Akşin Xəyal
Bu kitab beş ay boyunca əlimdə qaldı, amma oxumağa sözün həqiqi mənasında qıymırdım, çox sevilən və yaxşı əsər olduğunu eşitmişdim ona görə gözləyirdim ki bütün işlərimi bitirib , bütün diqqətimi təkcə kitaba ayırdığım vaxt oxuyum. Oxuyandan sonra isə öz-özümə verdiyim ilk sual bu oldu: mən nə oxudum? Hələ də düşünürəm. Hansısa bir kitabın mənə bu qədər dərin təsir edəcəyini heç gözləməzdim.
Ən böyük fəxr hissi isə bu cür mükəmməl bir əsərin məhz bir azərbaycanlı qələmindən çıxmasıdır. Bu gün qürurla deyirəm ki, Rövşən Abdullaoğlu kimi yazıçımız var. Bu əsəri dəfələrlə oxuyacam . Xüsusilə sevindirici və qürurverici cəhət isə onun əsərlərinin təkcə Azərbaycanda deyil, başqa ölkələrdə də tərcümə olunaraq oxunmasıdır.
Əsərə gəlincə, demək olar ki, ən xırda detallar belə oxucuya olduqca təsirli şəkildə çatdırılıb. Elə məqamlar var ki, onları ifadə etmək üçün sözlər kifayət etmir. Mənə qaranlıq qalan məqam Şərifənin adını nəyə görə dediyi oldu, onu aydınlaşdırsam yaxşı olar. Ümumən isə hadisələrin bir-biri ilə bağlılığı çox yaxşı idi.
Əsərdə Sovet hakimiyyəti dövründə azərbaycanlıların sovet ideologiyasına necə sədaqətlə yanaşdıqları aydın şəkildə göstərilir. Xüsusilə Əhməd şah ilə Abdulla arasında olan dialoqda Abdullanın bu ideologiyanı müdafiə etməsi təsadüfi deyil. Çünki azərbaycanlı xalq tarixən sadiq xalq olub. SSRİ dövründə ermənilərə “qardaş” deyən də biz idik. Bunun əsas səbəbi isə beyinlərin yuyulması idi — adət-ənənəmiz, dilimiz, dinimiz belə nəzarət altında saxlanılırdı.
Bəs ermənilər? Onlar heç vaxt bu yalana inanmadılar. 1920–1921-ci illərdə, 1945-ci ildə ərazi iddiaları, 1975-ci ildə terror qruplaşmaları, 1988-dən başlayan gizli mitinqlər, qışın sərt günlərində azərbaycanlıların öz yurd-yuvalarından didərgin salınması — bütün bunlar SSRİ dağılmamışdan əvvəl
Reklam
7/10
Roman Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin leytenantı, İkinci Qarabağ müharibəsi şəhidi, şərqşünas Teymur Feyruz oğlu Abbasovun əziz xatirəsinə həsr olunur. İnsanın "olum"-"ölüm" fəlsəfəsini başqa təfəkkür bucağına daşıdı şəhidlər... Biz onlara birmənalı yanaşmaqda hələ də acizik. "Bizdən biri" idilər, yoxsa "yüzdən biri"? Oxucular bu kitabda müəllifin fövqəlinsan axtarışına cavab tapdığını görəcəklər. Və anlayacaqlar ki, insan həyatın anlamını özündən ötədə Vətəndə axtaranda bəşərin fövqünə yüksəlirmiş.
Hər sətrini heyranlıqla oxuduğum bir kitab…
Ana dilimizin gözəlliklərindən ustalıqla istifadə edən şairin 10 poeması bu cildə daxil edilmişdir.
1) “Şəbi - hicran” - “Şəbi-hicran yanar canım, tökər qan çeşmi-giryanım,
Oyadar xəlqi əfğanım, qara bəxtim oyanmazmı?” misralarının müəllifi Məhəmməd Füzuliyə həsr olunmuş bu epik- lirik poema onun öz müəlliminin qızını sevməsi, məhəbbətdə uduzub şairlikdə yüksəlməsi və Kərbəlada vəfatını təsvir edir. Nakam eşqin təsirindən Nizaminin ölməz “ Leyli və Məcnun” unu dönə- dönə oxuyan Füzuli hamının bu təsirli hekayəti anlaya bilməsi üçün onu yenidən Azərbaycan dilində yazır.
2) “ Gülüstan” - lirik poemadır. 1813- cü ildə Gülüstan kəndində bağlanan Rusiya- İran sazişinə əsasən iki yerə parçalanan vətənə həsr olunan bir ağıdır.
Dayanıb Arazın bu tayında mən
"Can qardaş" deyirəm, o da "can" deyir.
Ey zaman, sorğuma cavab ver, nədən
Səsim, yetən yerə əlim yetməyir... - deyə car çəkən Vahabzadə sərhədlərin önəmsiz olduğunu, ürəkləri birləşdirən körpünün hər şeyə rəğmən sarsılmaz olduğunu qeyd edir. Şəhriyarın yaralı misraları Vurğunun həsrət qoxan nəğmələri ilə birləşərək xalqın ruhunun dəmir çəpərlərlə bölünə bilməyəcəyini göstərir.
3) “ İstiqlal” - “ Gülüstan” poemasının davamı olaraq bir oxucunun istəyi üzərinə yazılan lirik poemadır.
Bir vahid millətə, iki hakimin
Dili doğmalaşdı...Bu lap ağ oldu.
Doğma anamızın şəkərdən şirin
Bizə öyrətdiyi dil yasaq oldu. - deyən ədibimiz öz yaradıcılığında çox mühüm bir yer tutan ana dili məsələsinə toxunur. Dövrdən ,zəmanədən etiraz motivlərinin yer aldığı əsərin sonunda B.Vahabzadə bir gün güneyli- quzeyli Azərbaycan xəritəsini görəcəyimizə dair ümidini ifadə edir.
4) “ Ağlar- güləyən” - Mirzə Ələkbər Sabirin həyatından bəhs edən poemadır.
Dəmiri döydülər... Qışqırığından
Qulaqlar tutuldu,
Və növbəti dəyəri hesaba gəlməz olan şəhid həyatını oxudum. Bütün pak şəhidlər kimi bu şəhidin həyatından düzgün şəkildə bəhrələnməklə uca məqamlara yüksəlmək olar ALLAHın iznilə. Həm hərbi sahədə,həm də mənəvi cəhətdən özü üzərində işləyən şəxsiyyətin həyat hekayəsindən bəhs edir. Oxuyanda bir növ insan motivasiya alır, işlərindəki ilahi uğur,Allaha sonsuz bağlılığı bu şəhidin səciyyəvi xüsusiyyətlərindəndir. Həmçinin bu əziz və dəyərli şəhidin məzarının olmaması mənə daha fərqli təsir bağışladı.
Hər kəsin mütləqqq şəkildə oxumalı olduğu möhtəşəm bir kitabdır.
Allah hər birimizin aqibətini şəhadətlə sonlandırsın inşəAllah
Biz gözəl günlərin həvəsindəyik...1000Kitap
Dedik, başımıza yağan daşların
Çoxu təsadüfdür, azı – zərurət!
Rəhman Babaxanlı 'lı ilə ilk tanışlığım...vəə çoxx təəssüf ki şair həyatını araşdırmağa başlayanda artıq aramızda yox idi..
Rəhman Babaxanlı ...1948ci ildə Ağdam rayonunda anadan olub, 12noyabr 2014cu ildə vəfat etmişdir...
Dünyada hansı sözü desən
Ayırmaq olar hecalara,
Vətən kəlməsini yox.
Dünyada hansı əşyanı desən, bölmək olar, atomu elektronlarından belə
hər nəyi varsa,
Vətən torpağını yox....
deyən şairin misraları vətəndaşlıq şəhadətinin özünəməxsus poetik dillə ifadəsidir. Qarabağın ağır günlərində “Şuşaya ən çox gedib-gələn şair” (“Yol” qəz., № 14, fevral, “Xalq Ordusu”, №3, 25.02. 1992), Şuşanı son dəfə görən şairdir.
Rəhman Babaxanlı yaradıcılığında əsaslı, aparıcı yer tutan, mövzu-mündəricəsini təşkil edən Vətən,Qarabağ, Şuşa mövzusu eyni zamanda ədibin möhürünə, onun ədəbi ünvanına, cevrilir.Şair öz yaradıcılığına Azərbaycan xalqının yeni əsr, yeni minillikdə başına açılan problemlərini də gətirib, Qarabağ dərdini, qaçqınlıq, köçkünlük faciəsini, xalqın taleyinə yazılan dərdləri əhatəliliklə işıqlandırıb.
Birdən yadımızdan çıxar Qarabağ,
Birdən yadımızdan çıxar məhəbbət.
Birdən yadımızdan çıxar yaşamaq,
Birdən yadımızdan çıxar şəhidlər...
Duyan qəlb, düşünən ürək, sadəliklə səmimiyyət arasındakı məsafəni böyük insanlıqla fəth edən Rəhman Babaxanlı ...Sevgi hörmət və ehtiramla anırıq...(12.11.2024)
Sizin də dediyiniz kimi "Ən böyük vətəndaşlıq səmimiyyətdir.. "
Rəhman Babaxanlı 'lı ilə ilk tanışlığım...vəə çoxx təəssüf ki şair həyatını araşdırmağa başlayanda artıq aramızda yox idi..
Rəhman Babaxanlı ...1948ci ildə Ağdam rayonunda anadan olub, 12noyabr 2014cu ildə vəfat etmişdir...
Dünyada hansı sözü desən
Ayırmaq olar hecalara,
Vətən kəlməsini yox.
Dünyada hansı əşyanı desən, bölmək olar, atomu elektronlarından belə
hər nəyi varsa,
Vətən torpağını yox....
deyən şairin misraları vətəndaşlıq şəhadətinin özünəməxsus poetik dillə ifadəsidir. Qarabağın ağır günlərində “Şuşaya ən çox gedib-gələn şair” (“Yol” qəz., № 14, fevral, “Xalq Ordusu”, №3, 25.02. 1992), Şuşanı son dəfə görən şairdir.
Rəhman Babaxanlı yaradıcılığında əsaslı, aparıcı yer tutan, mövzu-mündəricəsini təşkil edən Vətən,Qarabağ, Şuşa mövzusu eyni zamanda ədibin möhürünə, onun ədəbi ünvanına, cevrilir.Şair öz yaradıcılığına Azərbaycan xalqının yeni əsr, yeni minillikdə başına açılan problemlərini də gətirib, Qarabağ dərdini, qaçqınlıq, köçkünlük faciəsini, xalqın taleyinə yazılan dərdləri əhatəliliklə işıqlandırıb.
Birdən yadımızdan çıxar Qarabağ,
Birdən yadımızdan çıxar məhəbbət.
Birdən yadımızdan çıxar yaşamaq,
Birdən yadımızdan çıxar şəhidlər...
Duyan qəlb, düşünən ürək, sadəliklə səmimiyyət arasındakı məsafəni böyük insanlıqla fəth edən Rəhman Babaxanlı ...Sevgi hörmət və ehtiramla anırıq...(12.11.2024)
Sizin də dediyiniz kimi "Ən böyük vətəndaşlıq səmimiyyətdir.. "Reklam
Reklam