İnsan bir yerde kendini bırakmalı
Hiçe saymalı düzenini dünyanın
Yaşamalı şöyle alabildiğine
Büyük delilikler yapmalı
İçmeli
Sevmeli
Küfretmeli
-ÜYO
tiktok.com/sibelalieninstagram.com/sibelalien
Geceydi...
Bütün insanların çırılçıplak olduğu bir zamandı
Onları düşünüyordum;
Gümüş tepsilerdeki kristal kadehlerden
Zamanı yudumlayan insanları düşünüyordum
İrili ufaklı aynaların karşısında
Enseleri bembeyaz kadınlar boyanıyordu
Uzun uzun parmakları vardı kadınların
Öpülmeye alışmış dolgun dudakları vardı
Kocaman kocamandı kalçaları
O kadınları düşünüyordum
Bir kurt bir geyiği kovalıyordu yüreğimde
Geyik soluk soluğaydı, yorgundu, bitkindi
Karların üzerinde akıp giden bir yıldız gibiydi
Koşuyordu
Koşmak kurtuluş değildi belki
Ama bir ümitti
Koşmalıydı
Oysa birer namlu ağzıydı kurdun gözleri
Avına güvenle, şehvetle yaklaşıyordu
Yeni bilenmiş, sedef saplı bıçaklara benziyordu dişleri
Bütün dileği et ve kandı
İstese geyiğe hemen yetişebilirdi
Ama uzasın istiyordu bu şehvetli koşu
Bu bütün damarlarına yayılan sarhoşluk
bitmesin istiyordu
Ben seni düşünüyordum