“Böyle mi olmalıydı: İnsanın mutluluğu, aynı zamanda kederinin kaynağı mı olmalıydı? … yaşam dolu doğanın içinde yüreğimi saran içten ve sıcak duygular … şimdi bu duygular, dayanılmaz bir işkence … hayalet haline dönüştü.”
"Bütün bu insanlar arasında yalnızdım. Fakat bu, alışılmış bir yalnızlık değildi. Hiçbir zaman böyle bir yalnızlık duymamıştım. Sanki dünyada yapayalnızdım. Ne bir insan, ne bir kuş sesi, ne bir dost eli... Hiçbir şey, hiçbir şey yoktu...