Şifa Çetin
@sifacetin
29 Aralık 1998
8 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Bu kitabı tam 2 sene önce okudum ve şunu çok iyi anladım; yıllar geçse de bazı karakterler unutulmuyor. Özellikle Necdet ile Müzehher’e duyduğum üzüntü ve Meliha’ya duyduğum öfke.
Bu kitabın yeri
Bittiğinde insan, istemsizce gökyüzüne bakıp “Acaba koyun çiçeği yedi mi, yemedi mi?” diye sorarken buluyor kendini.
Yer yer güldüren, bütünüyle düşündüren; çok tatlı ve anlamlı bir hikâyeydi.
Biliyoruz ki asıl güzellik, göze görünmeyen şeylerde gizlidir. Ve umarım hepimiz, asıl önemli olanın güle verdiğimiz emek olduğunu hiç unutmadan yaşarız.
Masumiyet Müzesi, uzun süredir okumak istediğim kitaplardan biriydi. Bu yüzden büyük bir hevesle başladım ama bu kadar etik açıdan zorlayacağını açıkçası düşünmemiştim. Yaş farkı, aldatma, yoğun
Bülbülü Öldürmek Açıkçası kitabın isminden dolayı hüzünlü bir aşk hikâyesi beklerken, insan olmayı sorgulatan; haksızlığın, ırkçılığın ve dışlanmanın hangi zamanda veya nerede olursak olalım hiç
Çok hoşuma giden ‘’Senin elin soğuk, benimki ateş gibi sıcak. Ne kadar körsün, Nastenka!” alıntısı kitabı okumamda en büyük etken oldu. Bu cümleye aldanarak tutkulu ve hüzünlü bir aşk hikâyesiyle
