“Niçin semtine kimsenin uğramadığı muhâller
peşinde koşuyorum da herkesin rahatça içinde barındığı bedâhetler ve mümkünler dünyasına sığamıyorum?..”
Necip Fazıl’ın 1982’de hastane odasındaki yatağında kaleme aldığı ve maalesef tamamlayamadığı otobiyografik eseridir Kafa Kağıdı.
Eser, yazarın son demlerini yaşadığı hastane odasındaki ruh halini ve oda arkadaşını anlattığı satırlarla başlıyor. Ardından da anne-babasının evlenme sürecinden doğumuna, çocukluğuna, aile hayatına, sosyal, siyasal ve edebî yaşantısına değiniyor. Bütün bunları yaparken de ruhsal kimliğini, duygusal çöküntülerini açık etmekten geri durmamış.
Yazarın eserlerini, hayata bakış açısını, yaşantısını öğrenebilmek açısından bu kitabın okunması gerektiğini düşünüyorum. Ancak eserin genelinde ağdalı bir anlatımın hakim olduğunu ve dilinin ağır olduğunu da belirtmeliyim ki okumak isteyenler bunu bilerek başlamalılar. Ben bu tarz kitapları okumayı sevdiğimden pek zorlanmadım. Hatta öyleki zevk alarak okuduğum eserlerden biriydi diyebilirim. Okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar diliyorum. Kitapla kalın.
Necip Fazıl’ın 1982’de hastane odasındaki yatağında kaleme aldığı ve maalesef tamamlayamadığı otobiyografik eseridir Kafa Kağıdı.
Eser, yazarın son demlerini yaşadığı hastane odasındaki ruh halini ve oda arkadaşını anlattığı satırlarla başlıyor. Ardından da anne-babasının evlenme sürecinden doğumuna, çocukluğuna, aile hayatına, sosyal, siyasal ve edebî yaşantısına değiniyor. Bütün bunları yaparken de ruhsal kimliğini, duygusal çöküntülerini açık etmekten geri durmamış.
Yazarın eserlerini, hayata bakış açısını, yaşantısını öğrenebilmek açısından bu kitabın okunması gerektiğini düşünüyorum. Ancak eserin genelinde ağdalı bir anlatımın hakim olduğunu ve dilinin ağır olduğunu da belirtmeliyim ki
Serkan Türk'ün kaleminde nehirler sessizce akıp gidiyor, yalpalayan tüm eski gemiler bir şiir gibi eğiliyor suyun içine. Gövdeler, kavanozlar, pencereler boş olsa da bu öykülerde her zaman umut var.
Giderek sığamıyorum yaşadığım evlere. Evler çatılı, balkonlu, bahçeli ve sessiz oldu hep. Evleri çıkardım şiirlerden ve hayatımdan. Bir evin içinde yaşandı izlediğim son film. Ve şimdi bu ev bozması yerde pencere açık, kapıların önünde oturmuş, zeytin ağaçlarına bakıyorum. Birilerinin geçtiği o küçük patika yolun beni hiçbir yere götüremeyeceğinin bilincindeyim. İlerideki çayırlık yeniden yeşerdiğindeyse burada olmayacağım. Gökyüzünü yeniden görmüş, bulutları selamlamış olmak beni mutlu kılacak. 
Rüzgârlı Camlar
Rüzgârlı Camlar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nurullah Genç’in okuduğum bu ilk şiir kitabı ismiyle, şiirleriyle tanıştığıma çok memnun olduğum bir kitap oldu. Kitap ismini, kitabın içerisindeki aynı isimli bir şiirden alıyor.
SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR
“Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir Hülya’sı
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum”
Methini çok duyduğum bu yazar, okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen bütün övgüleri hak ediyor hissi yaşattı bana çünkü içerisinde birden çok duyguyu bir arada yaşayabileceğiniz şiirler mevcut. Erzurumlu olduğunu şiirlerinde buram buram hissedebileceğimiz mısralar var. Okurken ruhunuzun okşanacağına eminim benim severek, sıkılmadan, bir çırpıda okuduğum bu kitabı sizlere de tavsiye ederim. Şiir ve fotoğraf alanında aldığı birçok ödülü hak eden bu yazar ile sizler de tanışmalısınız. Kitabın sonundaki karekodu okutarak da yayınevinin tavsiye ettiği Nurullah Genç’in bir başka kitabına göz atabilirsiniz. Ben şimdiden listeme ekledim bile. Keyifli okumalar şiirseverler! Şiir gibi geçsin yeni yılınız!
Ne diyor şair:
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum
Dünya dar gelir ya hani bazen insanın sığınacak bir yeri olmalı, dünyadan ayrı ama dünya içinde, Nurullah Genç'in kalemiyle de tanışmış olduk...
Benim şiir çok daha farklı, çok zor beğenirim ama şunu da bilirim.... şairin iliklerine kadar hissettiği o cümlede hissiz de olabilirim....
Seni seviyorum der mesela, bende anlamsız, ölü olur o cümle, şair de ise nefes, hayat... yaşanmışlıklar vardır insanın herkeste aynı olsa da herkeste ayrı anlamlara sahip...
Ben ne bilirim ki okuduğum satırların yangınını, sıcaklığını, hissiyatını....onlar ne bilsin ki neler yaşadığımı, yaşattığımı, travmamı...ben ne bilirim ki sendeki, içindeki yangını, dışardan yağmur yağar üstün ıslanır zannederim ama okyanus bile söndüremez içindeki acıyı ve yangınını....
......Herkese Keyifli Okumalar Diliyorum.......
Siyah Gözlerine Beni de Götür
Nurullah Genç in hayatımıza armağan ettiği bu muhteşem kelimeler, bu aşk dolu satırlar sizi çok yoğun bir duygu seline sürüklüyor
Nurullah Genç in şiirlerini eskiden çok dinlerdim. İlk kez kitabını okudum ve o kadar beğendim ki . Bu sözler bir yürekte nasıl yaşar. Nasıl içten, nasıl bu kadar hüzünlü olabilir.
Kitabın içerisinde öyle dizeler var ki sayfayı çevirmeden tekrar tekrar okuyasım geliyordu .
Baştan aşağı bütün kitabı alıntılamak istedim.
Şiirlerinin hepsi birbirinden güzel..
SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR
"Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum"
Nurullah Genç in hayatımıza armağan ettiği bu muhteşem kelimeler, bu aşk dolu satırlar sizi çok yoğun bir duygu seline sürüklüyor
Nurullah Genç in şiirlerini eskiden çok dinlerdim. İlk kez kitabını okudum ve o kadar beğendim ki . Bu sözler bir yürekte nasıl yaşar. Nasıl içten, nasıl bu kadar hüzünlü olabilir.
Kitabın içerisinde öyle dizeler var ki sayfayı çevirmeden tekrar tekrar okuyasım geliyordu .
Baştan aşağı bütün kitabı alıntılamak istedim.
Şiirlerinin hepsi birbirinden güzel..
SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR
"Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum"
Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
Sarardı tiryaki menekşeleri
Sonbaharın tozlu kafeslerinde
Sevgi turnaları yakalıyorum
Turnalar gidiyor; ben kalıyorum
Avareyim, asudeyim, yorgunum
Bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında, banklar üstünde
Uyku tutmuyor karanlıkları
Yitik düşlerimi kovalıyorum
Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum
Bin bir türlü kokuyorsa yaylalar
Siyah gözlerine beni de götür
Baharın koynundan koparıp sana
İpek bir mendile sardığım yüreğimle
Şehzade gülleri gönderiyorum
Umutlar kalıyor; ben gidiyorum
Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini
Kaptanları sorgulayan