Tek günah insanın; kıskançlığına, vicdanına sahip çıkamayan o insanın! Kelimelerine, iki dudak arasına sahip çıkamayan,hırsları bitmeyen o insanın… Sf: 192
///Doğal düşmandan kastın ne?
Araz ve Arize ikisi de yaralı. Biri insanları suçlarken diğeri sebeplerini arıyor.
—-Çürümüş Kelimeler sadece bir hikâye değil, insanın hem karanlık hem aydınlık yanlarını birbirine ayna tutarken, yaşadığı konuları anlatıyor.
“Suçlayan da suçlu da aynı aynada buluşur.”
Geçmiş saklanmış küflü eşyalarda mı saklıydı ? Yoksa yeniden doğuşun mu habercisiydi.
- Peki siz hiç hiperakuzi hastalığını duydunuz mu ? Sesler mi acı vericiydi. Giden annesi mi? Yoksa kaybolan babasını ararken; yaşadığı ve aslından insan analizini bu şekilde kelimelere aktarması mı?
-/ Hayatımda altını çizdiğim, çizerken beynime kazıdığım sözleri hiç unutmayacağım.
- Kitaptan aldığım notlar
️ Bir şeyin anlamı sen farkına vardığın an değişiyordu o yüzden yaşadığının bile farkında olman gerekiyordu. Sf: 9
️ İnsanın gönlünde yer yoksa koca salona bir kişi bile sığdıramazsın. Sf: 22
️ İnsan dediğin sözcüklerle yaşar. Verecek cevabım olmalı yahut soracak sorum; ama yok!
️İnsan her canlıyı öğrendi de bir kendini öğrenemedi. Sf: 47
️Çünkü bazen severken de kopardı kanatların Sf: 48
️ Daha önce okuduğum kitaplar, tekrar okuyup bu sefer cümlelerin altını çizeceğim . Sf: 98
️ Onca kitabın boşuna yazılmadığını; kelimelerin, cümlelerin her şeyin üstesinden geleceğini anlatıyor gibi. Bir kitap kokluyorum, telaşım azalıyor sanki. Bir kelimeye dokunuyorum, o mektuplara binlerce cevap yazabilecekmişim gibi geliyor… Sf: 97
Merhabalar!
Tarihin dakikalarla ölçüldüğü bir çağda, İlber Ortaylı bizi “Dakikalar İçinde” Atatürk’ün dünyasına davet ediyor.
Kronik Kitap’ın kare formda hazırladığı bu özel baskı, sadece okunacak bir metin değil — ellerde gezinen bir tarih parçası gibi. :)
Ortaylı, her zamanki bilgelik ve dingin üslubuyla Mustafa Kemal’i bir çağ kurucu insan olarak anlatıyor.
Onun Selanik’te başlayan hikâyesi, yalnızca bir coğrafyanın değil, bir zihnin yeniden inşasıdır. Kitap bu yeniden inşayı kısa, sade ama etkileyici bir dille sunuyor.
Askeri cephelerden siyasi devrimlere, inkılaplardan özel yaşama kadar her bölümde Atatürk’ün insani yanına dokunuyoruz.
Okurken kimi zaman Çanakkale’deki direnişin sertliğini, kimi zaman bir çocuğun başını okşayan o yumuşak gülümsemeyi hissediyorsun.
Belki de kitabın en güzel yanı tam da bu: Atatürk’ü yalnızca bir lider olarak değil, bir insan olarak hatırlatıyor bize.
Yine de İlber Ortaylı’nın kaleminden beklenen o derin akademik çözümlemeler burada yerini daha yalın bir anlatıma bırakmış.
Bu bir eksiklik değil, bir tercih.
Kitap, “herkesin okuyabileceği” bir Atatürk hikâyesi yaratıyor. Yani tarih kitaplarının ağırlığını değil, anı defterlerinin sıcaklığını taşıyor.
Ortaylı, kelimeleriyle yetinmemizi değil; bizi meraka, araştırmaya ve anlamaya çağırıyor.
Sanki şöyle diyor:
“Atatürk’ü dakikalara sığdıramazsın ama dakikalar içinde onu hissetmeye başlayabilirsin.”
Benim önerim, bu kitabı bir başlangıç noktası olarak görmek.
Çünkü Dakikalar İçinde Atatürk ve Dünyası, tarih yolculuğunun kapısını açan anahtarlardan biri.
Sonuçta, İlber Ortaylı bu kitapla bir kez daha kanıtlıyor:
Tarihi uzun cümlelerle değil, doğru duygularla anlatabilmek asıl ustalıktır.
Ve Atatürk’ün hikâyesi, her zaman anlatılacaktır. <3
İyi ki geçtin bizim dünyamızdan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
13 Hikayeden oluşan bu kitabını 1940'lı yıllarda kaleme almıştır Sabahattin Ali. Edebiyatımızın en büyük kalemlerinden biri olan Sabahattin Ali yeni dünya isimli eserinde kentlerde yaşanan yerleşim ve değişim sürecini ve buna bağlı olarak kişilerin yaşadığı zorlukları ve içsel çatışmaları kaleme almıştır. Sabahattin Ali Anadolu’nun çeşitli kesimlerinde geçen açlık, yoksulluk, cahillik, çaresizlik, aşk vb. gibi toplumsal konulara değiniyor. On beş günlük ömrü on beş seneye sığdıramazsın da, on beş senelik ömrü on beş günde yaşayıverirsin! Anadoluda yaşanan yol, su, toprak,işsizlik, ağalık düzeni, bürokratik baskı, sağlık gibi sorunlarını ortaya koymuş bunu okuyucuya çok güzel bir şekilde aktarmıştır. Okumanızı tavsiye ederim.
Sevgili yazarcığım,
Üç yü bin milyon olayı üç sayfaya sığdıramazsın. Bir milyon kişiyi iki sayfada tanıtamazsın lütfen kendine gel.
Evreni asla kafanızda oturtabileceğinizi sanmıyorum. Bütün mafya dünyasını tek bir kitapta tanıtmaya ama bir yandan da kararkterlerin hayatlarını da anlatmaya çalışmış yazarımız. Ama olmamış. O kadar çok isim ve olay var ki anlayamıyorsunuz. Sürekli kim neydi karışıyor. Bir olay bitmeden diğerini başlatmış ve eee buna ne oldu şimdi diye kalıyorsunuz. E karakterler deseniz öyle. Kitap maalesef başlangıç için çok karışık. Tanıtım böyle yapılmaz bence uzun süreli mafyalı kitaplar okuyucusu olarak onaylamadım dkdkdkf neyse kitabın konusuna gelirsek kızımız Annika eskiden mafya prensesiymiş sonra başına işler geliyor falan kendisi prof bir hırsız oluyor ve bir şekilde rus mafyasının adamı oluyor. Ama arada hala heyecan için hırsızlık yapmaya devam ediyor kendisi vahşi bir kızımız. Oğlumuz Kenzo japon mafyası. O da mafya başının sağ kolu manevi oğlu falan. Sonra bu Anni yıllar önce Kenzodan kolye çalmış ve adam da bu kızın peşinde. Kız her seferinde kaçıyor bir yolunu bulup falan ama en sonunda tuzağa düşüyor. Derken Sota yani japon mafyasının başı diyor ki ikiniz evleneceksiniz. Tabi rus mafyası başı Kir de diyor bunu ortak karar neyse. Ama bizim kız o kadar belalı o kadar belalı ki anlatamam size. Her an kendisinin yeni bir olayı yeni bir mafyası falan çıkıyor. Her köşede bir ırkın mafyası var ve hepsi kızımızla bir olay yaşamış hepsi de düşman. Olaylara yetişemiyorsunuz. Ben anlamaya çalışmayı bıraktım, pes ettim. Siz devam edin lütfen.
Sevmek, sadece sevmek, nasıl da bir çıkmaz!Edebiyat
Yaşadıklarını yazan birçok yazara tanık olmuşsunuzdur, peki ya yazdıklarını yaşayan birine denk geldiniz mi daha önce? İleri görüşlülüğün bu kadarı fazla değil mi? Orada durun işte! Söz konusu Exupery ise hiçbir şey fazla değil. 
Küçük Prens'ten biliyoruz birçoğumuz. Ne çok şey sığdırdı birkaç sayfa ile değil mi yüreğimize?
"Bu insanlar mutlu çünkü sevdikleri işi yapıyorlar."
Sevdiğiniz işi yapabiliyor musunuz?
Çok az insan buna evet der sanırım.
Hep bir engel çıkar, ya aile ya ardı arkası kesilmeyen sınavlar. 
Antoine de Saint-Exupéry, pilot olmak istemektedir, daha çocuk yaşta evden kaçıp uçakları izlemeye gider, lakin ailesinin buna gönlü yoktur, denizcilik okur. Hatta bir süre "kamyon satıcılığı" yapar ama başarılı olamaz. Ruhunda kanatları olanı yerlere sığdıramazsın. Pilotluk eğitimi alır ve uçmaya başlar, uçmaya ve bu hayatta biriktirdikleri ile yazmaya. Çok değil 44 yıl yaşar ama ne eserler sığar o yıllara dünyanın severek okuyacağı... Hayallerin peşinden gitmek için geç kalmamıştır. O hayalleri onun sonu olacak olsa da: "... bir keşif uçuşu sırasında, 31 Temmuz 1944'te Marsilya açıklarında denize düşer. Uçağının enkazı ise, 2000 yılında balıkçılar tarafından bulunur."
"Kendimi içinden çıkılması zor, büyük bir boşluğun dibindeymiş gibi hissediyordum."
Eser, Arjantin'deki yaşamını anlatıyor. Posta servisi yapan bir uçağın pilotu, Arjantin bölge sorumlusu. Küçük Prens gibi dünyaca okunmuş, sevilmiş bir kitaptan sonra bu kitabı okuyorsanız eğer haliyle beklenti öyle yüksek oluyor ki ruhunuzda hâlâ doyması gereken açlıklar olduğunu hissediyorsunuz okumanız bitince. Oysaki verdiği mesajlar itibariyle okumaya değer olduğunu düşünüyorum. Gece uçuşları, kalkışı yapıp inemeyen, gidip dönemeyen uçaklar, geride bekleyen aileleri... Derin izler, anlamlı benzetmeler vardı: "Ben, hasta bir
Küçük Prens'ten biliyoruz birçoğumuz. Ne çok şey sığdırdı birkaç sayfa ile değil mi yüreğimize?
"Bu insanlar mutlu çünkü sevdikleri işi yapıyorlar."
Sevdiğiniz işi yapabiliyor musunuz?
Çok az insan buna evet der sanırım.
Hep bir engel çıkar, ya aile ya ardı arkası kesilmeyen sınavlar. Antoine de Saint-Exupéry, pilot olmak istemektedir, daha çocuk yaşta evden kaçıp uçakları izlemeye gider, lakin ailesinin buna gönlü yoktur, denizcilik okur. Hatta bir süre "kamyon satıcılığı" yapar ama başarılı olamaz. Ruhunda kanatları olanı yerlere sığdıramazsın. Pilotluk eğitimi alır ve uçmaya başlar, uçmaya ve bu hayatta biriktirdikleri ile yazmaya. Çok değil 44 yıl yaşar ama ne eserler sığar o yıllara dünyanın severek okuyacağı... Hayallerin peşinden gitmek için geç kalmamıştır. O hayalleri onun sonu olacak olsa da: "... bir keşif uçuşu sırasında, 31 Temmuz 1944'te Marsilya açıklarında denize düşer. Uçağının enkazı ise, 2000 yılında balıkçılar tarafından bulunur."
"Kendimi içinden çıkılması zor, büyük bir boşluğun dibindeymiş gibi hissediyordum."
Eser, Arjantin'deki yaşamını anlatıyor. Posta servisi yapan bir uçağın pilotu, Arjantin bölge sorumlusu. Küçük Prens gibi dünyaca okunmuş, sevilmiş bir kitaptan sonra bu kitabı okuyorsanız eğer haliyle beklenti öyle yüksek oluyor ki ruhunuzda hâlâ doyması gereken açlıklar olduğunu hissediyorsunuz okumanız bitince. Oysaki verdiği mesajlar itibariyle okumaya değer olduğunu düşünüyorum. Gece uçuşları, kalkışı yapıp inemeyen, gidip dönemeyen uçaklar, geride bekleyen aileleri... Derin izler, anlamlı benzetmeler vardı: "Ben, hasta bir
"Yeni Dünya", Sabahattin Ali'nin yine öznesini Anadolu insanı yaptığı öykü kitabıdır.
Bu on üç hikayede Anadolu'yu o zamanki anlayışı ve insanları çok güzel özetlemiş. Aslında dikkatli bakınca bazı olaylar hâlâ günümüz dünyasında karşımıza çıkıyor.“İnsan hali işte böyle. On beş günlük ömrü on beş seneye sığdıramazsın da, on beş senelik ömrü on beş günde yaşayıverirsin!”